Acıklı Mesajlar

Ve öyle bir konuş ki bir şehir gibi mesela İstanbul gibi de ki ölümüne kadar seveceğim seni.

Seni seviyorum diyen dillere değil, senin için ağlayan gözlere inan.

Her genç delikanlının bir sevgilisi olabilir ama her genç kızın bir delikanlı sevgilisi olamaz.

Acı mesajlar söylesen de suratıma bu kalp senin başkası olmaz bundan sonra.

Sen beni mutluluklarımı başlattın bir süre sonra acılarımı çoğalttın.

Sensizliğin ilk akşamında gözlerim nehir oldu durmaz yaşlarım, sensizliğin ilk gününde atmaz kalbim bekler seni…

Sen ne kadar zalim olursan olur acıtsan da yüreğimi seviyorum seni.

Yalan dünyanın ipine takılmışız, kurtulalım derken hep dolanmışız!

Sakın yanlış anlama kendimi yitirmiş değilim. Sadece sende kayboldum o kadar.

Bir süre sonra anladım ki; Vazgeçilmez olan sen değilsin. Vazgeçmeyi bilmeyen benim.

Aramızda bir harfin lafı mı olur sevgilim?

Seni seviyorum diyenin aşkından şüphe et. Çünkü Aşk sensiz ve dilsizdir.

İsyan etme gökyüzü benim kadar ağlayamazsın.

Önce sevdiğin terk eder seni ardından uykun. Sonra ne sevdiğin gelir ne uykun!

Bana yaşattıklarının hepsini inşallah sen de bir gün yaşar ve beni o zaman anlarsın.

Gözlerinde hayat bulur gözlerim hep seninle olmak ister kalbim.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

Seni aklıma getirecek o kadar çok şey varken, seni yanıma getirecek hiç bir şey yok.

Ben küçücük bir bebektim sen kocaman bir sevda… Ben senin ellerinde büyüdüm sen benim yüreğimde…

Öpüşmenin aşk sanıldığı bu devirde yalnızlığımla gurur duyuyorum.

Ve bazıları yokken bile vardır. Fazlasıyla.

Her tesadüf bir başlangıçtır; finali sen oynarsın, perdeyi kader kapatır.

Kimseyi gözyaşlarınızı yorganın altında pijamanızın koluyla silecek kadar sevmeyin.

Bugünü sensiz yarınlarımı nedensiz yaşayacağım bunu unutma.

Duyduğuma göre benden nefret ediyormuşsun? Seni düşünecek vaktim olsaydı inan bende senden nefret ederdim.

Her bir yaranın merhemi bulunur! Dertler çeke çeke kader unutulur!

Uzatma ellerini. Uzak olsun, istemez benden aldıklarını vermeye gücün yetmez.

Sev ama mevsimlik olmasın! Yazın açıp, kışın solmasın.

Sevmek; saatlerce öpüşmek değil. Öpmek için saatlerce düşünmektir.

Seninle ölüme gülerdim sensiz ise ölümdür sebebim.

Acılar içinde geçse de ömrüm seni sevmiş bu deli gönlüm.

Seni affedecek kadar olgunum ama tekrar güvenecek kadar aptal değilim.

Vicdanını kaybeden huzur aramasın.

Beni hep yanlış anladın zaten sen. ‘Geleceğim’ ol demiştim, ‘gel ecelim’ ol değil.

Ecelle sözlü kaderle nişanlıyız! Tesadüfen doğduk ama yaşamak zorundayız!

Sevmek mi? Hiç duymadım ki. Gülmek mi? Çoktan unuttum. Yaşamak mı? Oda ne. Aşk mı? Büyük bir yalan. Yalnızlık mı? İşte o benim dünyam!

Seni en çok hak edene değil, sefil edene gidiyor bu yürek.

Kaderim sensizlikse acılar gelsin üstüme, sensiz yaşanacaksa bu dünya cayır cayır yanayım koymaz bana…

Bir köpeğin dostluğu, bir dostun köpekliğinden iyidir.

Güzel günler aklıma geldikçe hayalini silmeye çalışıyorum gözlerimden.

Ona sarılıp, kulağına dakikalarca ‘beni hiç bırakma’ diye fısıldamak istiyorum.

Ne çok isterdim bir atkı olmayı üşüdüğünde boynuna sarılmayı benimki de hayal işte.

Belki hiçbir şey yolunda gitmedi ama hiçbir şey de beni yolumdan etmedi!

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Acının a’sından anlamayan mutluluğun m’sinden anlamaz.

Bazen ağlamak istemezsin ama gözlerin seni dinlemez.

Neden sevgililer günü var da yalnızlar günü yok? Biz daha kalabalığız.

Sevmek bazen insana acı verir.

Sözlerin başladığı yerde duyguların, gizemli tarifi yatar…

Sevenler değer bilseydi eğer bu dünya cennet olurdu güzelim.