Aşk Acısı Sözleri

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Buyur buradan yak dediğimde, kastettiğim canım değildi.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Birisini unutmak zorundaysanız, bunu sindire sindire yapın. Çünkü aklın zamansız öldürdükleri, yürekte amansız dirilir.

Ağlama! Dik dur yüreğim. Git ve de ki; özledik, ama daha ölmedik.

Duruyorsam sebebi var. Susuyorsam nedeni var. Herkes rahat olsun her şeyin bir zamanı var.

Sevdiğini söylemeyip çekinirsen, onu başkasının kollarında izlemeye mahkumsundur…

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Bazı duyguları yazamazsın. Anlatamazsın. Çünkü tefsiri ancak his ile mümkündür. Bu yüzden sadece yaşarsın.

Öyle birini seveceksin ki, yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki, seni gözleriyle bile aldatmayacak.

Allah herkesi sevdiğine kavuştursun duasına âmin diyemeyen insanlarız biz. Beni sana kavuşturması tamam da, seni ona kavuşturması sıkıntı.

Artık herhangi bir hayale kucak açamayacak kadar yorgunum.

Bana son sözlerinde vurdun gittin, sen beni sevmemişsin sadece bana acı çektirmeyi sevmişsin.

Olacak gibi değildi, olmadı da zaten.

Sevmekten korkmaya başladığın an yalnızlığa âşık oluyorsun.

Beni mutlu edemedin deme sakın! Adım gibi eminim, gönlünü iyi eğlendirdim!

Çok zor yürek yanarken nasip deyip susmak…

Ben ki onun saçının teline zarar gelse dünyaları yakardım ama artık gördüğümde kafamı eğiyorum. Bu da çok zoruma gidiyor.

Umutsuzluğu ihraç eden birçok ülkenin herhangi bir şehrinde bıraktım seni, inzivaya çekilmiş bu hikâyenin hüzün dolu tetiğini çoktan çektim, seni öldüreli çok oldu.

Bunca kalp kırıklıklarına rağmen küçüklüğümde yaptığım gibi rüzgârı arkama alıp; bağırmak istiyorum hayata: Acımadı ki…

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Öyle güzel gülüyor ki, resmen gel bana âşık ol ben de senin hayatını alt üst edeyim der gibi.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Kalp dediğin atıyor zaten, marifet ritmi değiştirebilende.

Görmeden seni isteyen gönlüm, görünce nasıl dayansın.

Bu saatten sonra sende fırtına bile kopsa, bende yaprak oynamaz.

Bisiklet sürmek gibidir aşk, düşe kalka öğrenirsin. Öğrendiğinde denediğin ilk şey “ellerini” bırakmak olur.

Varlığınla başlayan bir günün yokçuluğunla bitmesine alışamadım aklımda olduğunun yarısı kadar yanımda olsaydın hiç sensiz kalmazdım.

Bir gül olmak isterdim! Neden mi? Beni koparıp kokladığında vücudunun derinliklerine girip bir daha oradan çıkmamak için?

Hani derler ya; insan hiç sevdiğine kırılır mı? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır.

Tekrarı yoktur bazı şeylerin. Hayat gibi, aşk gibi, ömür gibi…

Toprak, sevdiklerimizi aldığı için mi böyle güzel kokar?

Kar taneleri gibi yaşıyoruz şu sıra. Birbirimize değmeden. Ayrı ayrı eriyerek…

Bir kadın arkandan ağlıyorsa, emin ol kaybeden sensin.

Sonra düşündüm; beni kazanmaktan çok kaybetmeye meyilli bir adamı, varlığımla rahatsız etmemeliydim. Ben de gittim.

Ya gitmesini bil, ya da bitirmesini. Öyle yaralı bırakma!

Şimdi bu yorgun ve yalnız gecede hesap soruyorum yüreğime. Boyundan büyük sevmek senin neyine…

Mutluluğun resmini çizemem ama acını heykelini bile dikerim.

Yürek söz vermişse dönülmez. Yâre gönül vermişse inkâr edilmez. Bizde yürek zedelenir ama sevgiliye ihanet edilmez.

Çocuk olsam yeniden… Bir tek düştüğüm için acısa içim ve kalbim; çok koştuğum zaman çarpsa sadece.