Babaya Nefretli Sözler

Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.

Evlat sahibi olmakla baba olunmaz, baba sorumluluğunu bilen, evlatlarına kol kanat geren, ailesi için çalışıp çabalayandır.

Babam bir kere anlasaydı beni okşasaydı saçımı sıkıca sarılsaydı; yemin ederim hiçbirinize ihtiyacım kalmazdı.

Aynı evde ayrı odalarda yaşamaya çalışılır mı? Bu sorunlara alışılır mı? Zamanla her şey biter ama kadere karışılır mı?

Baba, sen beni ağlayamayacak kadar hissiz bıraktın. Bu yüzden nefretime saygı duy.

Kızlar babalarından en çok bir odaya kapanıp ağladıklarında nefret eder.

Baba sevgisi görmemiş bir kıza sevgili eksikliği koyar mı?

Babasız olan kızlar hiç büyümez, büyümüş taklidi yapan küçük kız çocukları olarak kalırlar.

Babam annemi üzdü. Annem affetti. Ben affetmedim affetmedim!

Ben hiç bir babam varmış gibi hissetmedim.

Baba olmayı beceremeyecekseniz yapmayın ulan çocuk falan. Yapmayın arkadaş! Denek miyiz lan biz? Olmayan insanlığınızı da vicdanınızı da.

Baba olmak zor değildir. Ama babalık etmek zordur. W. Maxwell

Bugün doğum günüm. Ve daha doğum günümün tarihini bilmeyen bir babam var. Göründüğüm kadar mutlu değilim.

Bizim babamız içimizde ölü.

Bazı kadınlar babaları gibi bir adamla evlenmek isterler. Bazı kadınlar ise babaları yüzünden hiçbir adama güvenemezler.

Baba kırıldığım noktaları hiç bilmeyeceksin, herkes bilecek sen değil.

Babası ölmüş kızları daha çok sevin. Ve size inanmışlarsa hayal kırıklığı yaşatmayın onlara.

Ve bu gün babasının kucağında ağlayan bir kız yüzünden ağladım. Kıskanmaya bile yüzüm olmadı.

O gece ilk defa babamın yerinde olmak istedim. Ben odamda canım çıkana dek sessizce ağlarken onun gibi güzel uyumak istedim.

Babam benim için hiçbir zaman koruyucu veya sığınak olmadı.

Biliyor musun sen bana babamı hatırlattın. En az onun kadar umursamaz bir kere bile içten sarılamayacak kadar ruhsuz.

Baba, ben sana susuyorum ama bu öyle bir susmak ki, haykırıyorum aslında. Ne kadar sağırsın. Duymuyor musun kalbimin kırıklarını?

Çocuğunu yetiştiremeyen insan, dünya dolu mal kazansa, ülke ekonomisini de kurtarsa hiçbir şeyi kurtarmış sayılmaz.

Bizimde babamız saçımızı okşasa böyle olmazdık.

Kızlar babalarının yaptığı ve söylediği şeyleri asla unutmazlar. Kızlar aslında en çok babalarına kırılır En çok babalarıyla mutlu olurlar.

Pardon da babasından yara almış bir kızı mutlu edemezsiniz siz.

Perdeleri güneş yıpratır çocuk. Kızları ise, babaları.

Sen gelir elinden tutarsın diye içimde yaşattığım bir çocuk var baba.

Annem hep, babam varken hayat çok güzeldi. diyor. Anne ben o hissi bilmiyorum.

Babamın kırdığı yerlerimden öp beni.

İnsan kaç yaşında alışır ki bir babanın yokluğuna?

Sahi babaların kırdığı kanatlar hiç iyileşmez mi?

Hep söylerim, bir kızın en büyük yarası, babasıdır. Babası tarafından hiç sevgi görmemiş kızlar, bir daha asla sevileceklerine inanmazlar. Baba, bu halde olmamın nedeni sensin! Hem sevmedin, hem de içimdeki güveni söküp aldın ki bir daha kimseye inanmayayım diye. Mutlu ol! Ölüyorum.

Benim hiçbir yaram öpünce sarılınca geçmedi. Çünkü ben düşünce babam hiç dizimi öpmedi.

Baba senin gidişin beni daha güçlü yaptı bu iyiliğin için teşekkür ederim.

Babam değil acıtan. Babalık kavramı. Çünkü tanımıyorum onu.

Bir babanın kızından gidişini, hiçbir dönüş dolduramaz.

Bu yaşa babanız getirmediyse sizi, elinizden bir kere tutmadıysa düştüğünüzde, o düştüğünüz yerdeki ufacık çocuk olarak kalıyorsunuz.

Bir kız çocuğunun babasına aşık olması gerekir ondan korkması değil.

Arkadaşını, dostunu, kanka, sevgilini seçebiliyorsun ama maalesef babanı seçemiyorsun.

Evet baba. Senin de söylediğin gibi ben annemin kızıyım. Ve senin kızın olmadığım için seviniyorum.

Ben babamın bana yapmadığı her şeyi diğer çocuğuna yaparken gördüm şimdi soruyorum size. Hangi aldığım nefes yaşadığımı kanıtlar?