Bozucu Sözler

Yanlışım vara susarım. Ama haklıysam, haddimi aşar lafımı sokarım.

Hayatı boyunca oyuncak ayıya sarılıp uyumuş bir kızı, büyüdüğünde sevgili seçimi yüzünden eleştiremezsin.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

İnsanın işine gelmeyen şeylere bulabildiği bahanelere, akıl sır ermiyor.

İnceldiği yerden koparmam ben, en sağlam yerinden koparırım ki karşımdakinin içine otursun.

Kişiliğinde şeref yoksa eğer ne kadar başın dik yürürsen yürü, gökyüzü dahi yüzüne tükürür.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Ben güçsüzüm düşerim ağlarım canım acır yaralarım ve kusurlarım var, sırf bu yüzden insanım. Sıradanım.

Bazıları yoldan çıksa da araziye uyum sağlar.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Allah düşmanımın bile karakterlisini nasip etsin. Kahpesi hiç çekilmiyor.

Her gece resmine bakmadan yatamıyorum, illa tükürcem!

İnsanlara saygım sonsuz ama sabrım sınırlı!

Bazı insanların resimlerine bakıyorum, o kadar güzeller ki; hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Neyini olduğun gibi kabul edeyim, olmamışsın ki!

Sahip olamadığım bir şey varsa, yeterince istemediğim içindir.

Bir “zam” da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar “ucuza” satmasalar.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Çifte standart hayatlar yaşıyorsunuz ve bunu yaşam tarzı haline getirmişsiniz.

Büyük bir hayal kırıklığı yaşayıp, ben artık kimseyi sevemem deme. Unutma ki, en güzel çiçekler mezarlıklarda yetişir.

Kendi eksikliklerine bakmadan başkalarında mucizeler arama.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir ‘el’ olduklarını daha iyi görsünler.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Ara sıra kullan o beynini. Yan etkisi yokmuş.

Cicili bicili sözler söyleyebilirim ama şakayla karışık laf sokmak daha cazip geliyor!

Beynini, aklını ve mantığını kullanan insanlar da aşık olabiliyormuş. Çok şaşkınım, hiç rastlamadım.

“Yemin ederim” senden başkasını sevmem demişti. Neyse arkadaşlar. Sıradaki “yemin” tükürüp de yalayanlara gelsin.

Ne mi yapıyorum? Alçalan insanların, yükselen değerlerinden uzak duruyorum.

Arkamızdan havlayanlara aldırırsak, sokakta atmaya taş bulamayız!

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa; yolu açık olsun!

Başkalarını kirleterek kendini temizleyemezsin.

Eğer bir beynin olsaydı, tehlikeli olabilirdin.

Kendinize gereksiz fazla güvenip, diğer insanları gereksiz aşağıda görüyorsunuz. İşte bu yüzden bu hayatta gerçekliğe sahip olamayacaksınız.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz. Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Geçti artık bir mesajınla baharı getirdiğin günler.

Bakıyorum da egolarınızı besleye besleye karakterinizi aç bırakmışsınız!

Beni eleştireceğine git beynini geliştir! Giden gider özlemem! Huyum böyle gizlemem. Ben bir filmi iki kere izlemem!

Kart sensin, postal sana girsin. Can Yücel