Çile Sözleri

Ben de unutabilmek isterdim senin gibi yaşadıklarımızı çekip gitmek isterdim senin gibi uzak diyarlara bende gülmek isterdim yıkıp gittiğim hayatın ardından senin gibi.

Sevilmek istiyorsan önce insan ol. Ha bu arada insanlık bedava rahat ol.

Ey hayat! O kadar yorgunum ki susup da ağlayasım ölüp de dinlenesim var.

Gönlüm deniz değil ki efkârım sahile vursun.

Kaldı işte. Çayımız bardakta çocukluğumuz sokaklarda mutluluğumuz kursağımızda sevdiklerimiz uzaklarda gülüşlerimiz fotoğraflarda. Nazım Hikmet

Dertlerim içimde birikiyor kum misali gözlerime vuruyor acısı kalbimi dağlıyor yarası sensizlik bitiriyor beni dön gel ne olur canısı.

Sensizliğin rüzgârı üşütür bedenimi sensizliğin acısı yakar içimi canısı! Şimdi gözyaşlarım şahittir yalnızlığıma her nefesimde adını anıyorum bıraktığın yerde seni bekliyorum.

Umarım sabah tüm şehir bembeyaz olur başka türlü bitmeyecek bu sıkıntılar.

O hep iyi olsun diye sen hep dua edersin o hiç bilmez!

Dışarıdan nasıl göründüğümün bir önemi yok içerden görebilenler yetiyor bana. Dışarıdan yargılayanlara da sözüm yok dışarıda kalmaları yeter onlara.

İçimize de atamıyoruz orası da doldu!

Gittin mi büyük gideceksin ayrılık bile gurur duyacak seninle.

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil İnsanların sahteliği!

Bazen gözlerden yaş akmaz kalp ağlar sadece.

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri? Yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Bir insanı yalanlarla kazanmak yerine doğrularla kaybetmeyi tercih ederim.

Çilenin koynundaki yafta başarıdır.

Düşünüyorum seni ve düşünüyorum sensizliği seninle mutlu olan gözlerim şimdi sensiz yaşlı sevgilim.

Allah yolunda olanlar (mücahitler) çileyi düşlemez yaşarlar çekmeyi istemez çekerler. Çile eridirler ve çile meydanından ölüm hediyesiyle ayrılırlar ancak.

Ağlıyorum yalnızlığıma ağlıyorum sabahı olmayan yarınlarıma şimdi sen yoksun hayatımda yaşamak neye yarar sensiz aldığım nefesin ne anlamı var söyle bana?

Boşuna mutlu olmaya çalışmayın çalıştığınız yerden sormuyorlar!

Bir tane daha ‘memnun oldu mu’ ziyan edecek lüksüm yok o yüzden tanışmıyorum kimseyle.

Kalp kırılganlığı bir süre sonra geçer de incinen gurur bir türlü iyileşemez.

Pasiflik çilesizliktir. Çilesizlik ise bölünüş zeminidir.

Bir masal daha böylelikle bitti ve yine hayat oyuncularını seçti başrolde sen ve ben konu ise ayrılık.

Eski insanlar birbirine ilaçtı. Günümüz insanları ise devasız birer dert.

Özlüyorum seni ve seni özlüyorum kendimde sen benden gittiğinden beri ben bende değilim kendimi tanıyamaz oldum sensizliği kaldıramıyorum dön gel sevgili!

Zillet çilesizin süfli halidir. Kaçmak ise çilesizlerin eylemidir.

Çilenin durduğu bittiği noktada sapıtma ve saptırmalar başlar.

Nasıl da soğuyor. Sanki sırtında bir hırkaydım da çıkarıp kenara attın.

Kaybetmekten korktukların zaten hiç senin olmamışlardır.

Çile hürriyetin kaybolmaması uğruna çekilmesi gerekendir. Çileye razı olmayanın Hür olmaya hakkı yoktur.

Her gün biraz daha artan sensizliğe kafa tuttum. Ama mutlu ol seni unutamadığım yerde kendimi unuttum.

Her derdi içinize atarsanız sonunda ayağa kalkamazsınız!

Hiç umudumu kesmedim hayattan. Bugün böyle dertli olsam bile. Yarın ne haldeyim. Bilirim hepsi Allah’tan.

Unutmak mümkün olsa yıldız gözlerini unuturdum hayalimde ki gülüşünü görmek istemezdim Unutmak isteseydim şuan ağlamazdım sensizliğime.

Çilenin ayrılmaz arkadaşı İzzet’tir. İzzet birlik ve beraberlikte zafer yoldaşıdır.

Ben bana inananı hiç yarı yolda bırakmadım! Yarı yolda bırakanı da bir daha adam yerine koymadım.

Çile zulme bulaşmama zalime baş kaldırmadır.

Dertli bir insan içi duman dolu bir odaya benzer. Onu dinlemek o odaya bir pencere açmak gibidir. Mevlâna

Mekân her zaman bulunur da huzur veren insan her zaman bulunmaz.

Emaneti kabulleniş aslında çileyi yükleniştir.