Dosta Kırgınlık Sözleri

Dosta kırıldığın zaman kırgınlığını anlatması zor olur. Ne oldu derler sadece yok bir şey dersin.

Hani derler ya; insan sevdiğine hiç kırılır mı? Aslında insan en çok sevdiğine kırılır.

Seni hiç affetmeyeceğim, seninle bir daha görüşmeyeceğim, seni arayıp sormayacağım desem yalan olur dostum. Sana ne kadar çok kırılsam da sen her zaman benim dostumsun.

Sana her zaman yazdığım gibi seni güldüren mutlu eden cümleler yazmak isterdim ama bugün içimden gelmiyor dostum. Bugün hep sessiz kalmak geliyor içimden. Bilir misin dostum kızgınlık çok gürültülüdür, oysa kırgınlık ne kadar da sessiz.

Biz dost bildiğimizi her zaman yüreğimizde sakladık. Dost dediğimiz kişiden de hiçbir zaman bir selamı mızı esirgemedik.

Sana öyle kırgınım ki dostum gözlerimden tut beynimdeki tüm düşüncelerime kadar kırgınım.

İnsan dostuna kırıldığı zaman en zoru da kendi kendini teselli etmesi oluyor.

Dost dediğin dostunun konuşmasından mutlu olup olmadığını, sustuğundan üzgün olup olmadığını, bakışından kırgın olup olmadığını anlar.

Ben kendimi hiçbir zaman kırmaz, üzmez diye dostuma emanet etmiştim.

Çiçekler rüzgârın şiddeti ile dostlar dostun ihmaliyle kırılırlar.

Dostum sana ne kadar çok kırgın olsam da, bir şey diyemiyorum.

Hayat insanı bazen öyle bir noktaya getirir ki, kimseye zararın olmamıştır ama sen ziyan olmuşsundur.

Biz bizi arayıp sormayan unutan dostlara kırılırız çünkü dost dediğin dostunu her zaman arayıp sormalı.

Keşke sana çok kızsaydım dostum. Bağırsaydım çağırsaydım. Kızgınlığım elbet geçerdi ama kırgın lığıma bir çare bulamıyorum.

Dostum hava nasıl oralarda üşüyor musun? Benim içimi bir soğukluk kapladı, hafif bir kırgınlık başladı.

Sana çok kırgınım dostum. Ne olur beni biraz yalnız bırak dostluğumuza zarar gelmesin, yaşadığımız onca güzel günler boşa gitmesin.

Dost hem iyi günde hem de kötü günde dostunun yanında olmalıdır. Dostluk her zaman kalplerde durmalıdır.

Dal rüzgârı affetse bile dal kırılmıştır bir kere.

Kırgınlıklarım var benim anlatmaya kelimelerin bile yetmeyeceği ve ben hepsine neyse deyip susuyorum.

Ey can! Kimseyi kırma çünkü sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz. Mevlâna

Kızgınlıklar gelir geçer kırılan kalpler elbet bir gün eski haline döner ama söylenen o sözler hiçbir zaman akıllardan çıkmaz.

Bazen sana çok kırıldım diyemediğimiz dostlarımız vardır hayatımızda ama bizi çok kıran.

İnsanın en fazla dostuna kırıldığı zaman canı yanıyormuş. Çünkü ne kızıp küfür edebiliyorsun, ne de ondan vazgeçebiliyorsun. Sadece kırgınlıkla yaşıyorsun.

Gönül dostunu her zaman affetmek istiyor ama kırgınlık akla gelince yürek burkuluyor.

Kırgınlıklar gelir geçer, her zaman baki olan dostluktur.

Meğer insan hiç kırılmam sandığı en çok sevdiği dostuna kırılırmış, hem de çok.

Sana yazıyorum çünkü konuşursam belki ses tonum yükselir dostluğumuz bozulur bu yüzden sana olan kırgınlığımı yazıyorum dostum.

Kökü derinde olan çok zor yıkılır ama yıkıldığı zaman da asla geri doğrulamaz.

Hatasız kul olmaz demişler. Her insanda kusur ve hata vardır. Ben mükemmel bir insan olmaya arkadaşlarımı dostlarımı kırmamaya gayret ederken hep kırılan ben oldum.

Birini dost edinmek onunla dost olmak ve dost kalmak kolay bir iş değildir. Aynı zamanda dostuna kırılmak ona kırgın olmakta zordur ama kırıldığın zaman da kırılan kalbin tamiri çok zordur.

Ben çok değer verdikçe bendeki değerlerini yitiren insanlar var.

Suskunluğun süresi bilinmez ne kadar istersen o kadar susulur. Lâkin kırgınlık muammadır süresi er ken dolar ve o en sevilen bile unutulur.

Güzel dostum eğer bizden sıkıldıysan etme yaprağı, çiçeği bahane.

Kırgınlık yüreğe vurunca dil sukut eder, ağrısı bedeni sarsa da acısı gözünden düşer. Rasim Yılmaz

Eğer dostun sürekli seni kırıyor sende kırgınlık yaratmaya çalışıyorsa o zaman bırak kırdığı yerden çıksın gitsin.

Dostluk öyle bir bağdır ki kolay kolay kopmaz. Ama dostluk her zaman karşılıklı ilişkiler var olduğu sürece devamlı ve sağlam olur. Dostlardan birisi arayıp sorar diğeri aramaz ise bu ilişki çok fazla sürmez kopar gider. Öyle değil mi dostum?

Kırgınlığım yaşadığım bu hayat değil, bu hayatta çok güvendiğim ve hiçbir zaman beni kırmaz dediğim dostlarıma.

Sana hiçbir zaman kırılmaz zannederdim kendimi ama yanılmışım. İnsan hem de daha çok kırılıyor karşısındaki kişi çok değer verdiği olunca.

Kırgınım dostuma, arkadaşıma, anneme, babama, yaşadığım bu hayata kırgınım.

Dostlarımı kırmayacağım diye hep ben kırılıyorum.

En çok sevdiğin güvendiğin değer verdiğin dostunda olsa çok fazla şey bekleme yoksa hep kırgınlık için de yaşamak zorunda kalırsın.