Duygusal Yazılar

Kırma be kalbimi! Nasıl olsa bir gün duracak; seninki de, benimki de.

Ey gönüm bilmez misin gözler sebepsiz yaşarmaz, dudaklar sebepsiz kurumaz, gönülde bir dert olmadıkça kimsenin yüzü sararıp solmaz.

Son kibrit çöpüm gibi sakladım seni rüzgarsızdı hava tiryakiydim üstelik yakmadım seni ben yağmur yüklü bir bulutum kime çarpsam ağlarım.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

Hayaller kurduğun bir insanı kaybetmek kadar ağır bir şey yok.

Gayem zat-ı alinizi taciz etmek değil, efkâr-ı umumiyede muhabbet kurmaktır Cevabı müspetiniz kalb-i hazalimi tamir-i temin edeceğinden, desti muhabbetinize talibim.

Saçının bir teline dünyalar feda olsun, kalbin hep benimle dolu olsun.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller size pahalıya patlar.

Unut, demekten daha büyük bir küfür yoktur benim yüreğimin lügatinde.

Bazen ağlamak istemezsin ama gözlerin seni dinlemez.

Her şeye canını sıkma. Ne dertler kalıcı, ne de bu ömür.

İdam sehpasında ki mahkûm ne kadar yaşamayı seviyorsa, Bende seni o kadar çok seviyorum.

Beni candan usandırdı cefadan yâr usanmaz mı? Felekler yandı ahımdan muradım şem’ i yanmaz mı?

Aslında suçum yok hâkim bey bende yakmak istemezdim bu şehri ama ne yapayım üşümesin sevdiğimin elleri.

Benim yaralarım vücudumda değil, ruhumda doktor.

Utanırım, söyleyemem yaşadığım yalnızlığı, kelimeler yetmiyor k; bu mu sevda dedikleri.

Arzularını ve korkularını ortadan kaldır. Artık senin için hiç bir zalim kalmaz.

Dertlerinizi başkalarına anlatmayın. Çoğunun umurunda olmaz geri kalan ise memnun olur. N. Philpsopher

Hasretim senelere dönse de ne aşkına bedduam ne de sana kinim var, bin bir dert çektirsen de seni mahşere kadar sevmeye yeminim var.

Yalnızlık, zannetmeyin ki kimsesiz olmaktır. Asıl yalnızlık kimsen var iken kimsesiz kalmaktır.

Kadın ilk öpücükte neler kazanacağını bilemez, ama son öpücükte neler kaybettiğini bilir.

Adam yerine koyduğum insanları neden koyduğum yerde bulamıyorum.

Eğer beni bu sokakta, bu semtte, bu şehirde bulamazsan sevgilim bil ki ben, gözlerinin daldığı yerdeyim.

Hep kötüyüm. Nasılsın? Diye soran sen olmadıkça.

Gökten ne yağdı da, yer kabul etmedi? Toprağa ne ekildi de, bitmedi? Bu dünya ya kim geldi de, gitmedi? Hangi dert sıkıntı bitmedi?

Tek başına hayatı öğrenen bir insanı, kimse yokluğuyla korkutamaz.

En büyük mezar insanın kalbine gömdükleridir.

Ne ölmek nefessiz kalmaktır, nede yaşamak nefes almaktır. Yaşamak; sevmeyi, sevilmeyi hak eden birinin kalbinde olmaktır.

Allaha emanet ol dedi ve gitti. Güldüm. Zaten ondan başka kimim var ki? Dedim.

Gel, bir bestem de sen ol sevda şiirim, aşk erim ben seni güftesiz de söylerim çünkü ben güftelenmemiş aşkların talibiyim gel, bir martı da sen ol omzumda.

Ve benim, birdenbire yüzünü değil, gözünü değil, senin sesini göresim geldi.

Her derdi içinize atarsanız, sonunda ayağa kalkamazsınız!

Dünyanın ne kadar küçük olduğunu, seni dünyalar kadar seviyorum deyip de gidenlerden öğrendim.

Öyle yorgun ki hislerim. Artık sana karşı bir şey hissetmeye bile dermanı yok.

İki kelime yetiyor seni seven kalbi kırmaya. Sonra roman yazsan ne fayda?

Seni benim kadar sevenler, sana benim kadar hasret kalsın.

Üzülme! Dert etme can! Görebiliyorsan, dokunabiliyorsan, nefes alabiliyorsan yürüyebiliyorsan ne mutlu sana! Elinde olmayanları söyleme bana. Elinde olanlardan bahset can.

Senin için ölürüm diyen; başkası için yaşarmış.

Aşk; bilmektir ey sevgili! Bir tek yâri bilmek, onu candan daha aziz bilmektir. Ondan gayrı bildiklerinin hiçbir şey olduğunu, dünyanın onunla mana bulduğunu bilmektir.

Dert dediğin misafirdir azizim! Onu da iyi ağırlamak gerekir.

Seni sonbahar rüzgârlarına bırakıyorum yaktığım canımı yeniden hayata hazırlıyorum sensiz yaşamak hayata yeniden başlamak istiyorum.

Sevmek ölmektir bence, ben de sevmiştim ölmeden önce.

Sevdim be! Hiç sevmediğim kadar sevdim ve hiç pişman olmadığım kadar pişman oldum.

Kalbini hak etmeyen birine verdiğin sürece acı çekmeye mahkûmsun.

Aşk acısı taşımayan yürek; ya deliye aittir, ya ölüye.

Gitmenin hası dönüşsüz olanıdır.

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular. Böyle bir sevmek görülmemiştir. Hayır, sanmayın ki beni unuttular. Hala ara sıra mektupları gelir. Gerçek değildiler birer umuttular. Eski bir şarkı belki bir şiir.

Unutma ki, yalnız olmak; yanlış yerde ve yanlış bir kalpte olmaktan iyidir.

Fani aşk yoktur, aşkların hepsi baki olanadır. Tek fark şudur ki; kimi sanatı görür, kimi sanatçıyı.

Bizimkisi bir aşk hikayesi değildi, bizimkisi aşktı gerisi hikayeydi.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler. Ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Mutluluğun kökü derdin içine gömülüdür. Dert, mutluluğun arkasında pusuda bekler.

İnsanın derdi Allah olursa diğer dertler tası tarağı toplar gidermiş.

Seni sevmeyene asla sabır gösterme! Çünkü sabrının adı yüzsüzlük, fedakârlığın adı eziklik, sevginin adı kişiliksizlik olur.

Birini ne kadar çok seversen sev, hayat onu senden o kadar uzaklaştırır.

Birini sevmek için nedenin yoksa onu gerçekten seviyorsundur.

Bekle! Her şeyin bir zamanı var. Zamanından önce istersen zamanından önce kaybedersin.

Aslında benim gözlerim kahverengi güneşe bakınca ela sana bakınca çok fena oluyor.

Boşuna mutlu olmaya çalışmayın, çalıştığınız yerden sormuyorlar!

Bu gün çektiğin acı yarın sana güç olarak geri dönecek.

Aşkın mantığı olmaz. Sakın ha! Dostum içme aşk zehrini su diye aşk pınarından, ya Ferhat gibi atlarsın kayalardan ya da Mecnun olur dolaşırsın çöllerde kahrından.

Nasılsın diye mesaj atsa iyiyim diye kitap yazarım.

İnsanın büyüdükçe mi artıyor dertleri? Yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri? Özdemir Asaf

Sahtekâr çıkarken dürüst sandıklarımız, acı sözler etmiş arkamızdan ağzını balla kapattıklarımız. Hepsi mız mız. Kötü konuşmuş ardımızdan adını iyi andıklarımız, kurtlanmış topladığımız fındıklarımız.

Zamana bırakınca, zamanla bırakıyorum.