En Güzel Mevlana Sözleri

Dost acı söyleyen değildir. Acıyı tatlı söyleyebilendir.

Kula bela gelmez hak yazmadıkça hak bela yazmaz kul azmadıkça.

Bazen bitmek bilmeyen dertler yağmur olur üstüne yağar. Ama unutma ki rengârenk gökkuşağı yağmurdan sonra çıkar.

Kapı açılır sen yeter ki vurmayı bil. Ne zaman bilmem sen yeter ki o kapıda durmayı bil.

Nice insanlar gördüm üzerinde elbisesi yok. Nice elbiseler gördüm içinde insan yok!

Aşk bir uçurumdan düşmek gibidir bunun için sevgiliye yar denilir.

Mum olmak kolay değildir ışık saçmak için önce yanmak gerekir.

Oruç tutmak güçtür çetindir ama Allah’ın kulu kendisinden uzaklaştırmasından bir derde uğratmasından daha iyidir.

Aşk topuklarından etine kadar işlemiş bir nasır gibidir. Ya canın acıya acıya adım atacaksın ya da canını acıta acıta söküp atacaksın. İki yolda da tek bir gerçek olacak canın çok ama çok acıyacak.

Ya olduğun gibi görün ya göründüğün gibi ol.

Varlık peteğini ören arıdır. Arıyı vücuda getiren mum ve petek değildir. Arı biziz. Şekil sadece bizim imal ettiğimiz mumdur.

Aşkın hikayesini durmaksızın feryat eden bülbüle değil sessiz sedasız can veren pervanelere sor.

Aşk davaya benzer cefa çekmek de şahide. Şahidin yoksa davayı kazanamazsın ki!

Hayat sana arka arkaya dikenlerini gösteriyorsa sakın üzülme aksine sevin. Çünkü çok yakında gülü de gösterecektir.

Varlığın bana yetmiyorken yokluğunla avunmak zorundayım. Ya al götür kalanımı ya da gel tamamla eksik kalan yanımı.

Ay vurmuyorsa yüzüne güneş vurmuyorsa pencerene kabahati ne Ay’da ne Güneş’te ara. Gözlerindeki perdeyi arala.

İki parmağının ucunu gözüne koy. Bir şey görebiliyor musun dünyadan? Sen göremiyorsun diye bu evren yok değildir. Görememek ayıbı göstermemek kusuru uğursuz nefsin parmağına ait işte.

Suskunluğum asaletimdendir. Her lafa verecek bir cevabım var. Lakin bir lafa bakarım laf mı diye bir de söyleyene bakarım adam mı diye!

Kötü bir döneme girdiğinde ve her şey sana karşı gibi göründüğünde bir dakika bile dayanamayacakmışsın gibi geldiğinde sakın pes etme çünkü işte orası gidişatın değişeceği yer ve zamandır.

Bir insan bilmiyorsa ne istediğini hem seni ziyan eder hem kendini. Dibini görmediğin suya dalmadığın gibi emin olmadığın sevgiye teslim etme kendini.

Yanmak var yanmak var. Odun yanınca kül olur insan yanınca kul olur!

Hadi yaramı sarmaya merhemin yok. Yalandan da olsa gönül alamaz mısın?

Nasibinde varsa alırsın karıncadan bile ders. Nasibinde yoksa bütün cihan önüne serilse sana ters!

Kusur bulmak için bakma birine bulmak için bakarsan bulursun kusuru örtmeyi marifet edin kendine işte o zaman kusursuz olursun.

Gülü gülene ver kalbini sevene ver. Sevmek güzel şeydir kıymet bilene ver.

Güneş herkesin üzerine eşit doğar ama gül başka leş başka kokar.

Bize gözün değil gönlün gördüğü yürek gerek.

Üzülme herkes ölür kimi toprağa gömülür kimi yüreğe.

Sen benim bugünüme şükür ve yarınıma dua edişim azla yetinişim çoğa göz dikmeyişimsin.

Ne kadar bilirsen bil söylediklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır.

Aşıkların gönüllerinin yanışıyla gözyaşları olmasaydı dünyada su da olmazdı ateş de.

Minareden düşenin parçası bulunur bulunur da gönülden düşenin parçası bulunmaz.

Sus artık yeter! Sır perdelerini pek o kadar yırtma. Çünkü bize kırıkları sarıp onarmak sırları örtmek yaraşır.

Hangi tohum yere ekildi de bitmedi ne diye insan tohumunda böyle bir şüpheye düşüyorsun? Testi taştan korkar ama o taş çeşme oldu mu testiler her an ona gelmeye can atar.

Yol kesenler olmadıkça lanetlenmiş şeytan bulunmadıkça sabırlılar gerçek erler yoksulları doyuranlar nasıl belirir anlaşılır?

Ayın geceye sabretmesi onu apaydın eder. Gülün dikene sabretmesi güle güzel bir koku verir. Aslanın sabredip pislik içinde beklemesi onu deve yavrusu ile doyurur.

Sabret ki her şey hissettiğin kadar derin ve sonsuz olsun. Sabret ki her şey gönlünce olsun.

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım elinde su tasıyla iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni.

Senin aşktan yana nasibin varsa dokunsan da yanacaksın dokunmasan da. İyi bil ki bazıları hasrette yanar bazıları vuslatta.

Asıl yar yaradandır gerisi yaralayandır.

Biliyorum sığmazsın hiçbir yere bu sevdayla dünya sana dar. Ama dayan gönlüm! Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var.

Yüreğimiz kıymet bilene emanet.

Ya kırdığın gönlü Allah seviyorsa? Bilemezsin bilseydin ödün kopardı dokunamazdın.

Toprak gibi sessiz olduğum an bil ki şimşek gibi gökte gürlüyor feryadım.

Aşk makamında susla başlıyor tüm iç yanışlar. Yak bütün kelimeleri. Bir kelime kalsın avucunda. Onu da sımsıkı sar rüzgârlar savurmasın. Susmak olsun aşkın bir diğer ismi. Bil ki ne kadar suskunsan aşkın o denli güzel kalacaktır.

İnsanlar seni yanlış anladığında dert etme duydukları senin sesin fakat aklından geçirdikleri kendi düşünceleridir.

Ey gönül! Ne tuhaf değil mi? Bir ömür şah damarından daha yakın bir sevgiliyi aramakla geçiyor.

Ne kadar az yüksekten uçarsan düştüğün zaman o kadar az incinirsin. Kibri bırak alçakgönüllü ol.

Allah ile olduktan sonra ölüm de ömür de hoştur.

Aşk ebedi olan sevgiden gayrı her şeyi yakmaktır.

Dediler ki gözden ırak olan gönülden de ırak olur dedim ki gönle giren gözden ırak olsa ne olur.

Kalp deniz dil kıyıdır. Denizde ne varsa kıyıya o vurur.

Ayıplarım seni ey gönül hal bilmeze hal sorarsın bülbül dururken kargadan gül sorarsın.

Sen uzattığın eli tutmayan ele mi dargınsın. Yoksa onu tutmayacak birine uzattığın için kendine mi?

Irmağa deniz denize okyanus sığmaz. Âşık olmayana anlatsan da ben sen anlamaz. Hakka ulaşmak için yol desen kimse inanmaz. Gönlünde zerre-i miskal şems olmayan yanmaz yanamaz.

Aşk sandığın kadar değil yandığın kadardır.

Yürek yorulunca ter gözden akar.

Ey can kimseyi kırma. Sözden ağırı yoktur. Beden çok yükü kaldırır ama gönül her sözü kaldıramaz!

Birinin başına toprak saçsan başı yarılmaz. Suyu başına döksen başı kırılmaz. Toprakla suyla baş yarmak istiyorsan toprağı suya karıştırıp kerpiç yapman gerek.

Aşk nedir bilmiyorsan gecelere sor şu sapsarı yüzlere şu kupkuru dudaklara sor.

Zor diyorsun zor olacak ki imtihan olsun.

Gönül han değil dergâhtır. Paldır küldür girip çıkılmaz günahtır!

İstiyorsan Hakk’a varmayı meslek edin gönül almayı bırak saraylarda mermer olmayı toprak ol bağrında güller yetişsin.

Üzülme! Çünkü yaradan umudu en çaresiz anlarda yollar. Unutma yağmurun en şiddetlisi en kara bulutlardan çıkar.

Sevgiden tortulu bulanık sular arı-duru bir hale gelir. Sevgiden dertler şifa bulur. Sevgiden ölüler dirilir. Sevgiden padişahlar kul olur. Bu sevgi de bilgi neticesidir.

Elbet bizde biliriz lafı en inceden dokundurup içini acıtmasını lakin kıyılıyoruz ama kıyamıyoruz sevdiklerimize işte.

İnsanı gördüklerinden ibaret sayma göremediklerinde ara. İçidir hakikatin resmi dışı sadece bir manzara.

Kapına geldim. Ve ben ben olmaktan vazgeçtim. Sen yeter ki Kim o de. Kim olmamı istiyorsan o olmaya geldim.

Ey altın sırmalarla süslü elbiseler giymeye kemer takmaya alışmış kişi. Sonunda sana da dikişsiz elbiseyi giydirecekler.

Canım bedenimde oldukça kulum köleyim seçilmiş Muhammet’in yolunun toprağıyım. Birisi sözlerimden bundan başka söz naklederse o kişiden de bezmişim ben o sözden de.