Fenomen Sözler

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Dünya gözü ile bakan yüzü, gönül gözü ile bakan özü görür. Mevlâna

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

İplerdeki düğümler bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazındakiler. La Edri

Sen benim şarkımsın, herkesin dili dönmez.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olur.

İlk başta herkes iyidir. İnsanların ilk söylediklerine değil, son yaptıklarına bakacaksın.

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

“Boş ver” kelimesi de olmasaydı hayat çekilmezdi.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Allah çok verip azdırmasın, az verip aratmasın.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Yanıltmasın seni masum bakışlar, bazılarını şeytan ayakta alkışlar.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Yorma kendini, bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Aşkın kapısı her zaman açık, önemli olan sen aşka açık mısın?

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

İki biradan sonra herkes herkesi sever. Sen beni kahvaltıda sev!

Bir hoşça kala sığdırdı beni, yere göğe sığdıramadığım.

Yalnız olmak, yanlış kalpte olmaktan iyidir.

Bu dünya iyi olanların değil, iyi oynayanların dünyası.

Buralardan gitme, buralar gitsin; sen gitme.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz.

Demek ki neymiş; kahpe olan sadece Bizans değilmiş.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

İplerdeki düğüm bir şekilde çözülür. Asıl mesele boğazdakiler.

Acıyorum sana, yemin ederim böyle bir sevginin içine ettiğin için acıyorum.

Bazen senin hiçbir şey yapmana gerek kalmaz; Allah senin intikamını sessizce alır.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Oluruna bıraktım, olmuyorsa tamamen bırakacağım.

Özlemin azı çoğu olmaz, ağırdır işte!

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Ya kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar ediyorsa?

Sen yeter ki çocukluk yap, gönlümde salıncağın hazır.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

O da sevecekti ama işi çıktı demek ki. Yoksa kesin severdi.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Herkesi geçtim de senin de öyle düşünmen kalbimi acıttı.