Nefes İle İlgili Sözler

İçimde bir kör oldu sevdan yakar bedenimi seninle hayat bulur gözlerim nefes alırım sevgilim. Sensizliğe son nefesimdir.

Bir şey söyle bana. İçimdeki kayayı kaldırıp atacak bir şey söyle. Nefes alabileceğim bir şey de bana.

Yüksek makamlar yüksek tepeler gibidir, koşarak çıkanlar nefes darlığı hisseder.

Bütün bi geceyi uykusuz geçirmene sebep olan şeyleri bir nefeste anlatamazsın. Önce içine atarsın, sonra susarsın.

İlahi Yarabbi son nefesimde kendime malik olmadığım zaman bu duamı sana emanet ederim. Allah Cumamızı ve ettiğimiz duaları kabul etsin inşallah.

Ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni?

Durun burada nefes almayın, daha ucuz bir yer biliyorum.

Eğer son nefesimi vermeden önce mutlu olacağını bilirsem cehenneme bile gülerek giderim.

Yaşamak dediğin iki nefes alıp vermek olmamalı. Bir nedeni olmalı insanın yaşamak denilen şeyin anlamlı olması için.

Göz kaptırdığım renkten, kulak verdiğim sesten; affet, senden habersiz kaldığım her nefesten.

Nefes alıyorsan umut var demektir ama nokta koyulduktan sonra belki demek umut değil çaresizliktir.

Sabahın seherinden, rüzgârın nefesinden, ezanın sesinden gönlümüze düşen huzur, uyandık bugün de çok şükür ya Rab, Günaydın hayırlı sabahlar.

Senin için uğrunda verdiğim son nefes ziyan seninle yaşamak hep ziyan, seni sende yaşamak benim hayatımdaki en büyük ziyanmış.

Seviyorsan gel, bir nefes sonra ölebilme ihtimalimiz var.

Şimdi daha iyi anlıyorum ki, nefes almak değilmiş, yaşamak Ateşlerde yanmak gibi bir şey seni severken senden uzakta olmak.

Sen benim yaşama sebebimsin, benim son nefesimsin sebepsiz gözyaşlarım, kurduğum tek hayalimsin sen benim cennetimsin.

Aldığım nefeste soluyordum da verdiğim nefeste bulamıyorum seni ve iki nefes arası ne kadarlıksın işte onu bilemiyorum.

Ya gerçekten yaşa ya da sadece nefes alarak yaşıyormuş gibi yaptığını kabul et.

Nefes alamıyorum. Atmosferi açın.

Yokluğun yağmura yazı yazmak kadar zor. Varlığın yaşam kadar kutsal. Sen nefes kadar önemli, canım kadar değerlisin benimle evlenir misin?

Senden ayrılacağımı her hatırladığımda dünya ayaklarımın altından kayar gibi oluyor. Çünkü sen benim için bir nefessin. Nefes almadan yaşayamam ki.

Kulaklarım sessizliğe gözlerim sensizliğe gönlüm katlanırsa derde anlamı yok yaşamanın nefes almak boşuna senin olmadığın yerde.

Seviyorum seni olumsuz bir aşk ile bütün kalbim hayatım seninle ölecek dahi olsam bu kalp ile son nefesimde haykıracağım seni seviyorum diye.

Onu kıskanmak mı, haşa, adını zikredenin dilini, kokusunu içine çekenin, nefesini keserim.

Beni yarı yolda bıraktığını sanıp, yolu koşarken nefes nefese kalanlar sözüm size, yolun sonunda sizi bekliyorum.

O bir başkasına sımsıkı sarılırken, nefesi kesilen neden hep ben oluyorum?

Nefes benim ise yüreğim senin olsun. Ben zehir içeyim su senin olsun.

Söyleyin yârime bu gece kokusunu bıraksın yüreğime, içime çekeyim nefes diye. Kalsın ciğerimde kanser gibi ölümüne öylece.

Yanından geçer ve hiçbir şey söylemezsin. Yalnızca kokusunu duymak için derin nefesler alırsın.

Sevgili dediğin koluna değil yüreğine yakışmalı. Ve öyle gelip geçici bir heves değil sonsuza dek nefesin olmalı. Can Yücel

Nesine yar nesine, ölürüm ben sesine, bir daha vursa idi nefesim nefesine. Canım sese mi geldin, kadem basa mı geldin, sağ olsam gelmez idin, öldüm yasa mı geldin? Saçın yüzüne perde, yüreğim düştü derde, ayaküstü duramam, seni gördüğüm yerde?

Senin kanınla yoğruldu bu kutsal topraklar senin kanınla yeşerdi nefes aldığımız bu ağaçlar gözün arkada kalmasın, ey şehidim.

Sen bana bir ömür uzakken ben sana bir nefes kadar yakınım sevgili. Gelmeyeceğini bile bile ben hala seviyorum seni.

Sensizlik, güneşin yakıcı sıcağında gecenin zifiri karanlığına düşmek gibidir. Sensizlik, yazın ortasında kış mevsimini yalamak gibidir. Sensizlik, gecenin ortasında Ay’ın yok olması gibidir. Sensizlik ölümden farksız sevgilim, bana yaşama gücü verdiğin için teşekkür ederim nefes almamın tek sebebidir senin sevgin.

Sen orada ona sarılırken, neden burada benim nefesim kesiliyor zalim.

Gününüz; bir ağacın gölgesindeki huzur berrak sulardaki saflık topraktaki bereket ve aldığınız nefesteki anlam kadar güzel olsun.

Bugün sigaramın üzerine adını yazdım sigaram bittiğinde seni unutacağım sanmıştım ne bilirdim ki seni nefes içime çektiğimi.

Teşekkür ederim nefesime nefes olup bana hayat verdiğin için.

Bensizsin uyarmak istedim. Nefes aldığını düşünüyor olabilirsin.

Ey kör! Bu yer, bu gök, bu yıldızlar, boştur boş! Bırak onu bunu da gönlünü hoş tut hoş! Su durmadan kurulup dağılan evrende bir nefestir alacağın, o da boştur boş!

Ben kim miyim? Duymasını bilene ses. Çekmesini bilene nefes. Gitmesini bilene hedefim. Değerimi bilene sedef. Yaşamasını bilene hayat. Sevmesini bilene yürek. Yüreğini sunmasını bilene kıymet. Savaşmasını bilene zafer. Ben yürekliyim yüreğimin karşılığında yürek isterim.

Günün bir ağacın gölgesindeki huzur berrak sulardaki saflık topraktaki bereket ve aldığın nefesteki anlam kadar güzel olsun.

Uzakken bile bir nefes kadar yakınımdasın.

Nefes almak yaşamak demek değildir!

Bir hasret türküsü var dudaklarımda seninle başlayıp seninle biten, bir sen varsın içimde aldığım her nefeste adını haykıran kalbimde.

Ben senin ne yarın nede canın ben senin ne sevdiğin ne baharın ben senin belki umurunda değilim ama sen benim sen benim nefesimsin.

Eğer bir gün hayatımın son nefesini verir de bu dünyanın güzelliklerinden vazgeçecek olursam hep yanımda ol ki sana sensizliğin ölüm demek olduğunu göstereyim.

Sevilen bir kadın can demektir. Bu yüzden en çok canım denir ona içten ve ortasında bir edalık nefesiyle.

Aldığın her nefesi fırsat bil, ot değilsin yeniden bitmezsin. Ömer Hayyam

Sessiz akşamlarda sesini soğuk gecelerde nefesini, yalnızlığımda bedenini, sakinliğimde öfkeni, ıssız sokaklarda gölgeni, ben sadece seni özledim bir tanem.

Deli bir yağmur olsam seni yağdığım yerler kadar severdim. Deli bir rüzgâr olsam seni estiğim yerler kadar severdim. Ama ben sadece deliyim ve seni aldığım her nefes kadar çok seviyorum.