Öfke Sözleri

Suskunluğum asaletimden falan değil, Valla bıktım artık laf anlatmaktan.

Biliyorum. Ben cennet olsam, sen cehenneme gidersin bir inat uğruna.

Hiddete (öfkeye) şiddetle karşılık vermek, baruta ateşle gitmek gibidir.

Dış görünüşe aldanmayın. Adam görünüp ibneliğin kitabını yazmış bi dünya yavşak var.

Kitap gibi kadınları, imlâsı bozuk adamlar okuyamaz.

İnsanın taşıyacağı en ağır yük, kindir.

Benimle birlikte yürüme cesareti olmayanlar, ayağıma dolaşmasınlar yeter.

Allah’a sığın; şahs-ı halimin gazabından Zira yumuşak huylu atın, çiftesi pektir.

Basit yaşayın. Cömertçe sevin. Dürüstçe konuşun ve her gün dua edin. Her şeyin nasıl düzeleceğini göreceksiniz.

Öfkenin sonuçlarının zararları, sebeplerinden daha fazladır.

İstersem çaresini, istemezsem bahanesini bulurum sıkıntı yok.

Senden sonra kim canımı yakarsa, ahım sana. Sen gitmeseydin onlar gelmeyecekti!

Bazıları iyi bir küfrü hak etmek için o kadar çok emek veriyor ki, ‘Emeklerine saygı duyuyorum!’ ve Emeklerini karşılıksız bırakmıyorum.

“Adam gibi” sevmenin yasaklandığı bir yerde ne kadar çok seversen o kadar acı çekersin.

Susarım, susarım bir gün gelir öyle bi konuşurum ki ne cevap verebilirsin ne de bir daha kendine gelebilirsin!

Cüzdanın değil, yüreğin büyük olsun arkadaş.

Tıp ne kadar ilerler ise ilerlesin, AR damarındaki çatlağı tedavi edemez.

Sabırlı insanın öfkesinden sakınınız.

Para için bedelli askerlik getiren bu devlet, tecavüzcüler için de İDAM getirsin.

Şu hayatta giden bir şeyin geri dönmesini beklemeyin. Unutmayın, gidip de gelen tek şey çişinizdir.

Profesyonel bir fotoğraf makinasına ihtiyacım var. Bu aralar bu kadar ikiyüzlüleri çekemiyorum.

Kaderine damlasın her bir gözyaşın, daralsın yüreğin olmasın yarın, ismimi her anışında acısın canın, ölene dek bana muhtaç kalasın.

İçinizde fırtınalar koparken dışarıya günlük güneşlik havası veriyorsunuz ya, yapmayın! Bırakın hak edenler fırtınadan nasibini alsın!

Benim gönlüme girebilmek suya yazı yazmaya benzer ve sen bunu becerdin. Benim gönlümden çıkmak gece doğan güneşe benzer, sen de bu gece güneşin doğuşunu bekle.

Ve bir gün kalem diyecek ki bu kadar yazdığın yeter artık çiz gitsin.

Yüzüne her güleni mahrem-i esrar etme Var ise düşmanına kinini izhar etme.

Öfkenin öncesi, delilik; sonu pişmanlıktır.

Özür dileme sakın benden. Affetmek büyüklükse eğer boş ver, ben küçük kalayım.

Hiçbir şey yaşanmaya değmezmiş demiştim, yanılmışım. Her şey yaşanmaya değermiş de sen hiçbir şeye değmezmişsin.

Hiddet ekilen yerden, pişmanlık biçilir.

Ben her zaman âmin der susarım. Dua’m belli, duyan belli…

Öfkeliyken konuş; göreceksin ki olacağın en güzel konuşmayı yapacaksın.

Eğer bundan sonra pişman olup geleceksen, yanında bir metre zincir getir. Çünkü bundan sonra ancak kapımdaki köpek olursun.

Ne başıma taç, nede gözlerime yaş ederim. Sevgimin değerini bilmeyeni sevgiye muhtaç ederim.

Kızgınlık, insanın lambasını söndüren bir rüzgârdır.

Yenilmesi gereken ilk düşmanlar, öfke ile umutsuzluktur.

Her çiçeğin boynunu büken bir mevsim, Her insanı hayata küstüren bir vicdansız vardır.

Seni öyle görmezden gelirim ki sen bile varlığından şüphe edersin.

Anlamayanlar için dilim, sevmeyenler için yüreğimi yordum.

Öfke çaresizlik ve yalnızlığın kamuflajıdır.

Üzülmedim gittiğine. Hoşça falan da kalma. Takıl, düş başına bir şey gelsin.

Telefonun ne kadar akıllı olursa olsun; Karşındaki geri zekâlı olunca laf anlatamıyorsun.

Çakma insanlara gönül verirsen eğer orijinal acılar yaşarsın.

Nasıl yaşarsan öyle ölürsün. Öyle bir yaşa ki Rabbim, kulum senden razıyım desin.

Bir gün bana çaresizce geleceksin. Af dileyip, köpekler gibi pişmanım, affet diyeceksin. Ama geldiğin kapıdan kovulacaksın, ALÇAK!

Arkamdan konuşmayın, kıçım size cevap veremez. Konuşmak istiyorsanız, mikrofon önde emrinize amade…

Benim hayrım var aynım yok. Kaygım var ama kaybım yok. Sana saygım var ama artık tahammülüm yok!

Her zaman kalbimin en üst köşesinde sevgi duygularımla başbaşaydın. Şimdi de kalbimin en üstündesin, ama nefret duygularımlasın, nefretimsin.

Aynaya baktığımda gözlerimdeki ışıltının sen olduğunu fark ettim. Beni terk edip de gittiğin an gözümde değerin kalmadı. Yaşanmış hatıraları unutamazsın!

Zorluklara karşı kızmak; onu yenemeyeceğinizi anlamak demektir.

Arada bir düşmüş taklidi yapacaksın ki, kahpeleri öğreneceksin.

Bir insana başkaları yanında verilen öğüt, öğüt değil, hakarettir.

Zulüm Azrail olsa da hep Hakk’ı tutacağım. Mukaddes, davalarda ölüm bile güzeldir.

En kuvvetliniz, hiddet anında nefsine hâkim olanınız ve en yumuşağınız da kudreti yeterken affedeninizdir.

Yoluma çıkan dilenci olsan! Ömrümü SANA sadaka diye verirdim.

Bir anlık öfke, her şeyi yok eder.

Bana darbe vuranı ben harbe sokarım.

İnsan yaşadıkça anlıyor ki; kendi kayığını kendin çekmezsen bir yerlere gidemiyorsun.

Bir kişi Allah’tan başka kimseye ihtiyacı olmadığına inanırsa; Allah da onu başkasına muhtaç etmez.

Sakın geceyi bahane edip gelme düşlerime! Nasıl olsa namus borcun yok yüreğime. Çünkü hiç değmedi ömrün ömrüme!

Atacak kemiğin varsa, seni sevmeyen köpek bile kuyruk sallar.

Hangi limana demir attıysak, götü başı oynadı martıların.

Ne sen engin bir deniz ne de ben kırık bir tekne, yapayalnız dünyanda başka birini bekle. Sadece acıyorum. Sana değil yerime geçene.