Ölüm İle İlgili Sözler

Centilmen olarak doğmak bir tesadüftür; fakat bir centilmen olarak ölmek büyük bir başarıdır.

Her kalbin çarpıntısı, kendi ecelinin ayak sesidir.

Ölümü özüne sevdir, nasıl olsa gelecek.

İnsan ne zaman ölür bilir misiniz; tembellikten, inançsızlıktan ve hayatı yaşamaya değer kılmayı becerememekten.

Bir isteğin olduğu sürece, yaşamak için bir nedenin vardır, kesin tatmin ölümdür.

Ölüm eski bir şeydir; ama her insana yeni görünür.

Dünyadaki varlıkların varoluşlarının hakikati, onların sonlu olmasıdır. Bütün sonlular ise gelip geçicidir ve yok olmanın nüvesine sahiptir.

Ölüm bir saniye yakınken hiç ölmeyecekmiş gibi yaşamanın âlemi ne?

Hakikatte ölüm, ruhun aletlerini kullanmasını terk etmesinden başka bir şey değildir, ruhun aletleri ise organlardır.

Dünyanın gerçek öncülerinin evi, mezarlardır.

Hayattan önce, ölüme hazırlanmalıyız.

Bütün günler ölüme gider, son gün varır.

Gerçekte kimse bilmiyor ölümün ne olduğunu, insana verilen en büyük iyiliktir belki ölüm; ama en büyük kötülükmüş gibi korkuluyor ondan.

Ölüm size ne sağken kötülük eder ne ölüyken; Sağken etmez, çünkü hayattasınız, ölüyken etmez, çünkü hayatta değilsiniz.

Ölümden ne korkarsın, korkma, ebedi varsın.

Erken ölüm yoktur, kadere iman vardır.

Ölüm, başka bir yaşamın kaynağıdır.

Biz ölülerin kusurlarının ıstıraplarını çekeriz ve faziletlerinin, mükâfatını alırız.

Herkes kimsenin sağ kalmadığını bilir de kendisinin öleceğine inanmak istemez.

Ölüm bu ne hükümdar tanır ne soytarı, herkesi aynı iştahla yutar.

Ölüm, akıllı bir adamı hiçbir zaman apansızın almaz, o her zaman gitmeye hazırdır.

Ölüm olmasaydı, hayat bütün güzelliğini kaybederdi.

Oyun bitince şah da piyon da aynı kutuya konur.

Ölüm son uyku değil, son uyanıştır.

Ölüm bir köprüdür, dostu dosta kavuşturur.

Ölümden kaçmak için attığımız her adım, bizi meğer ölüme götürülmüş anladım.

Hiç kimse, bu dünyadan canlı çıkmıyor.

Ölüm, bazen bir ceza bazen bir armağan, çoğu zaman da bir lütuftur.

Hiç güzel olmasaydı ölür müydü Peygamber?

Ölümden korkmayan ölmez, ölüm kendine koşanları hiçbir zaman vurmaz.

Doğduğumuz zaman dünyaya hiçbir şey getiremediğimiz gibi, ölürken de hiçbir şey götüremeyiz.

Ölüm olmasaydı, onu icat etmek zorunda kalırdık.

Ölümün son iyiliği, bir daha ölümün olmamasıdır.

Hayatta her şey belirsiz, kesin olan mukadder bir şekilde kesin olan tek şey var: Ölüm.

Doğduğunda sen ağlamıştın, herkes bayram etmişti. Öyle bir hayatın olsun ki öldüğünde herkes ağlasın, sen bayram et.

İyi geçen bir gün nasıl mutlu bir uyku getirirse, iyi geçen bir yaşam da mutlu bir ölüm getirir.

Ölümün olduğu bu dünyada hiçbir şey çok da ciddi değildir aslında.

Ölüm iyidir, bizi ölüm düşüncesinden kurtarır.

Ölüm daima gözünün önünde olsun, o zaman asla adi endişelere düşmezsin ve hiçbir şeyi fazla hırsla arzu etmezsin.

Ün, gençlik ve gurur… Mezar hepsini alır.

Ey hayat, seni bu kadar kıymetli tutuşum, ölüm sayesindedir.

Sen hiç ölümün gölgesinde özgürlük yaşadın mı?

Ölmemek insanlar için felakettir, başak için sararıp olgunlaşmamak ne ise insanoğlu için de ölmemek odur.

Ölüm hiçbir zaman, iyi karşılanan bir misafir değildir.

Ölmeden önce herkes, neden kaçtığını ve neye koştuğunu ve bunun nedenini, öğrenmeye çalışmalıdır.

Dünyaya geldiğiniz gün, bir yandan yaşamaya, bir yandan da ölmeye başlarsınız.

Yeryüzünde hüküm süren kuvvet; hayat kuvveti değil ölüm kuvvetidir.

Ölümün bizi nerde beklediği belli değil; iyisi mi biz onu her yerde bekleyelim.

İnsan, meyvenin çekirdeğini taşıması gibi, ölümü kendi içinde taşımaktadır.

Ölüm korkusu, ölümden daha korkunçtur.

Hiçbiriniz ölüm istemesin, eğer iyi biri ise yaşaması belki iyiliğini arttırır, kötü biri ise belki tevbe eder.

Hiç kimse, kendi ölümüne ağıt yakamaz.

Bir ölüm şerefli olursa en büyük mükâfatı, almış demektir.

Korkaklar ecelleri gelmeden birkaç kere ölürler, cesurlar ölümü bir kere tadarlar.

Gençliğimizdeki neşelilik ve karamsarlığa kapılmama hali, kısmen hayat tepesine tırmanıyor ve tepenin öteki tarafındaki ölümü görmüyor olduğumuz gerçeğine dayanır.

İnsanların bazısı yaşayıp bazısı ölseydi, ölüm dayanılmaz bir acı olurdu.

Ölüm bir defa gelir, fakat hayatın her anında kendisini hissettirir. Ölüm korkusu, ölmek ıstırabından daha ağırdır.

Ölüm, her şeyi eşit yapar.

Ölmüşlerini unutma ki, yarın öldüğün zaman seni de unutmasınlar.