Sağlıkçı Sözleri

Beyni ortaya çıksın diye boynunda turnike yapmak istediğim insanlar var.

Canım sen çok yanlış anlamışsın. Elimiz hafif bizim, karakterimiz değil.

Eşinizin çalışmasını istemiyorsanız tıbbi sekreterle evlenin. İsteseler de iş bulamıyorlar.

Haykıracak nefesim kalmasa bile; ellerim uzanır 112 acile.

Ben artık hayattan taburcu olmak istiyorum.

Senin elini tutmak için damarımı delik deşik ettirmeye razıyım, yeter ki sen elimi tut, damarlarımda dolaşan hemşireyi bulmaya çalış.

Kontamine olmuş aşkınla, steril kalbimi kirletemem.

Aşk, formanın üzerine dökülüp çıkmayan inatçı bir rivanol lekesi gibidir bazen.

Sen selfie çekerken biz ekg çekiyorduk zalimin kızı.

Aşk, tanısı konulamayan bir hastalık gibi.

Bemiks’im ol da kalbime dökül sevgili. Ne leken çıksın ne kokun.

Bazı insanların boynundan turnike bağlayıp frontalindeki damardan kan almak istiyorum bunu hak ediyorlar ama neyse sakinim, tamam.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontraendikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hastaSerumu takarken “serum mu takacaksınız” diye soranlara yok çeyrek takacağım demek geliyor içimden.

Belki bir jetokain değildin ama sende beni hissizleştiriyordun.

İyi bir sağlıkçı damarı çabuk bulan değil damarı bulamadığında çabuk bahane bulabilen sağlıkçıdır.

Buralarda umutlar kelebeğin ömrü kadar.

Tansiyon ölçmekten nefret eden sağlıkçılar ile parti kursak %10 barajını kesin geçeriz.

İyi huylu tümörümsün. Bir zararın yok ama varsın, ağrıtıyorsun, acıtıyorsun.

Belki de hayat bir hemşirenin iğne yaparken acıyacak mı sorusuna verdiği hayır cevabı kadar yalan dolu.

Şimdi öğretmenler bodrum’da birbirinin göğsüne güneş kremi sürerken ben sedyede hastanın göğsüne ekg jeli sürüyorum.

Florence Nightingale zamanında tabi bakım planı yok, serumum bitti hemşire hanım yok, şiddet yok, bol bol felsefe yapmış kadın.

Her ampulün kırılma noktası olduğu gibi bizim de bir kırılma noktamız var.

Kanser değil, sen güçlüsün. Saçların değil sen güzelsin.

Hayaller tatilde, hayatlar acilde.

Beyaz tenli şişman kadın damarı gibisin. Varsın ama ulaşamıyorum.

Şimdi ben yoğun bakım ünitesinde, bakımsızlıktan tükenen bir hastayım, ya gel yeniden yaşama bağla beni, ya da tut çek fişimi!

Millet sevgililer gününde dans eder, biz burada nöbette serum takıyoruz.

Hayat nasıl gidiyor? Stabil!

Serum taksak mı takmasak mı bütün mesele bu.

Hız yapmaktan korksaydık şoför olmazdık vakadan korksaydık ATT olmazdık sorumluluktan korksaydık paramedik olmazdık hacı.

Belki de aşk; incecik damarlarda yeşil intaket ile mtravenüz yapmaktı. Sancılıydı.

İntrakete gelen kanın verdiği huzuru veremeyenler var.

Seninle cerrahi ödüldür bana, sensiz hemşire odası bile sürgün sayılır.

Bugün damara girmeyi öğrendim; elini tutabilmek için.

Aşkım bize gelsene iskelet sistemini 5 ana dalda inceleriz.

Görünmeyen damarda bile sen varsın.

Hissetmediğin damara da kalbe de giremezsin.

Endikasyonumda sen yazılısın ama kontrandikesin bana yasaksın. Sen heparinsin, ben kanamalı hasta.

Serum sanki zemzem mübarek her şeye iyi geliyor.

Gidene dur demek polise yakışıyorsa, gideni döndürmek hemşireye yakışır.

Bir ilaç ol. Mesela propofol gibi, önce acıt canımı sonra unuttur tüm acılarımı.

Yok canım ne yorgunluğu. Alt tarafı 24 saattir çalışıyorum. Gelin tabii misafirliğe. Tam ben uyuyacakken gelin ama. Darılırım yoksa. Gelin oturun şöyle.

Sevgilim canım bir bakar mısın dediğinde onun yanına tansiyon aletiyle gider oldum.