Sert Sözler

Boş versene! Aşk mı kaldı artık? Herkes gördüğünü sever olmuş. Ne olduğuna değil ne verdiğine bakar olmuş.

Rakıyı gören suyu, kadını gören yatağı düşünür olmuş. Oysa ne içmesini bilen var ne de sevmesini.

Dostum ya da düşmanım olacaksan, ilk önce şerefli olacaksın!

Bizim aklımızın bile almadıklarını, başkalarının midesi nasıl alıyor anlamadım.

Yeni bir sayfa açtım, içinde sen yoksun. Kalbim barınak değil ki içinde köpekler olsun!

Kız çocuğu okur mu? diyen adam! Karını hastaneye götürünce bayan doktor baksın demeyi biliyorsun.

Hani derler ya ‘Özün neyse sözün de o olsun’ diye. Ben de diyorum ki; özü olmayanın söyleyecek sözü de olmasın!

Çok dostum var benim, yeter ki işleri düşsün.

Şeytan’ın en büyük dostu, ağzı gevşek, yüreği yavşak olan insandır.

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır, kimi de çıktığında.

Hadi kaldır kadehi! Varsa şerefine, yoksa gidişine içelim.

Gidişini umursamadığım gibi, gelişini de beklemediğim insanlar var!

Sigarayı kül tablasına bırakır gibi bırakırım seni.

Aşk için edilen yeminler yüzünden sığılmayacak cehenneme!

Ben hiç kimseyi öyle yarı yolda filan bırakmam. Aldığım yere geri iade ederim!

Bu dünyada gülmek istiyorsan ya kaderin güzel olacak ya da kafan…

Öyle kendi kendine yanarsın! Bizim kimselere şekil koyduğumuz yok. Ama şeklimiz birilerine koyuyorsa sıkıntı yok!

Her haltı yiyip, evleneceği kızın el değmemiş gonca gül olmasını isteyen erkekler, siz hiç b*ka kelebek, çiçeğe sinek konduğunu gördünüz mü?

Menfaat çevresinde dost edinen, çile yolunda yalnız kalır.

Kanı bozuksa, bahaneyi sütte aramanın âlemi yok ki.

Şerefin kadar konuş desem, sonsuza dek susacak insanlar tanıyorum!

Baktın hayatın tadını çıkaramıyorsun, tadını kaçıranı hayatından çıkar.

Sen! Anca benim falanıma filan olursun. Unutma! Kafamı çevirdiğim an yalan olursun.

Rabbim bizden uzak tutsun, demir paradan daha bozuk insanları.

Nokta koyduysan bir kere, çevirmeyeceksin onu virgüle. Ne soru kalmalı ne de tek bir soru işareti geriye!

Bir kez ayrıldıktan sonra tekrar barışmak fayda etmez. Ya g*tü kalkmıştır, ya da sevgisi azalmıştır.

Gidene dur demekte neymiş? Asfalt bile dökeriz, maksat rahat yol alsın.

İki yüzlü insan pazar tezgâhı gibidir? Öne iyilerini koyar, arkası hep çürüktür!

Güvenme karaktersizin vefasına. Bugün över, yarın söver!

Herkesin kalbimde bir yeri var. Kiminin altı çizili, kiminin üstü!

Bütün erkeklere odun diyen kızlar! Her sabah o kadar makyajı ormana gitmek için mi yapar?

Bel altında kalsaydı aklımız, ayaklar altında kalırdı adamlığımız.

Sana sağır olana, sen dilsiz olacaksın.

Bir zamanlar ardından bakar ağlardım, şimdi dönüp arkama bile bakmam. Bir zamanlar uğruna dünyaları yakardım, şimdi şerefsizim bir kibrit bile çakmam.

Kalbimi park yerimi sandın, çık dışarıda oyna!

Bu saatten sonra ben başkasını düşünerek yazarım, sen de üstüne alınarak okursun!

Turşu kurar gibi, hayal kurmayın her hıyarla!

İnsan herkesi almamalı hayatına; özeli olmayanın, özlemi olmaz!

Bazı aileler çocukları doğduğunda kulağına isim yerine birkaç kez ‘adam ol’ diye fısıldasaydı, biz de büyümüş hallerini isimleriyle anabilirdik.

Kafam dağınık olabilir ama kimi nereye koyduğumu asla unutmam!

Haklısın güzelim; bizden adam olmaz, aşkı hala kalpte arıyoruz.

Mazin kirlenmişse lekesi çoksa, güzelliğin neye yarar şerefin yoksa!

Hak edene masadan öyle bir kalkıp gideceksin ki; kendisini garsona bahşiş olarak bırakılan bozuk para gibi hissedecek.

Yeni bulduğun arkadaşları kaleme, eskileri silgiye vurma. Kalemin ucu kalbine batarsa, silginin yumuşak şefkatine muhtaç olursun.

Gidişine illa bir isim konulacaksa; “Mal kaybı” diyelim.

Keşke hep çocuk kalsaydım diye üzülme sevgilim. Çoğu zaman gözümde yeterince küçüksün zaten.

Hamurunu bildiğim insanların şekilleriyle ilgilenmiyorum!

Erkek özlediğini söylemez! Oturur bir sigara daha yakar.

Her iltifata itibar etme! Kurban kesilmeden önce boynu okşanır.

Hayatta iki şeye dikkat edin; yolda yürürken kavşaklara bir de yüzünüze gülen yavşaklara!

Herkes kendine yakışanı yapmalıydı, bu yüzden sen de defolup gittin!

Yokluğumla iyi geçin, çünkü varlığım bir daha olmayacak!

Hayal kırıklığım olup ayağıma batacaksan, bi çekil şöyle kenara!

Bazen hayata sağlam bir temizlik gerekir. İçini tüketen aşklara, hırpalanmış dostluklara, yanlış insanlara yol vermek gerekir.

Giden gitmiştir, gittiği gün bitmiştir! Ben gideni değil, giden beni kaybetmiştir.

Baba parası yiyerek kendini adam zanneden ile sırtındaki yük ile kendini beygir zanneden eşek arasında hiçbir fark yoktur.

Unut beni demişsin hiç düşündün mü sevgilim sen hatırlanmaya değer misin?

Hayatta üç çeşit insandan kork; dağdan inme, dinden dönme, sonradan görme.

Hani senin varlığın ‘fifi’ yokluğun da ‘tın’ ya; benim varlığım ‘olay’ yokluğum çok kötü ‘koyar’.

Ulaşamadığın kadına kaşar demeyeceksin paşam! Biraz delikanlı olup; bu beni aşar diyeceksin! O kadar.

Sen çare arıyorken o bahane arıyorsa, aranacak bir şey kalmamıştır; bırak gitsin!

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz… Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz…

Bazı insanları toplasan da çıkarsan da fark etmez çünkü karakterleri hep ‘Sıfırdır’.

“İnsanlık” yazın. Boşluk Bırakmayın. Hiçbir yere göndermeyin. Bırakın sizde kalsın.

Hiçbir savaşta kazanan bir devlet olmadı, biri insanını kaybetti, diğeri insanlığını!

Gidenin arkasından nokta koyun ki gelecek olanın ismi büyük harfle başlasın.