Şiir Sokakta Sözleri

Başka havalar getir bana içinde biraz bahar olsun biraz sen.

Kaç şeker atarsan atarsan at. Yalnız içiyorsan, acıdır o.

Çünkü her bir zerrem âşık her bir zerrene.

Ötesi yok bu duanın benim ol. Benimle, aklınla, aşkınla bin yaşa.

Salıncaktan düşen bir çocuk, hiç küser mi parka?

Evet, kimsesizdik ama umudumuz vardı.

Belki de biraz geç rastladım sana. Ama her şey geç gelmiyor mu yurdumuza.

Aramızda dağlar, yollar, yıllar var iken. Beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş.

Sen bile bilemezsin gülüşün ben de kaç bahar eder.

Git diyorsun da, olmuyor işte git demekle. Ben de sana sev diyorum mesela. Sevebiliyor musun?

Ve beni birden bire yüzünü değil, gözünü değil, sesini göresim geldi.

Söylediklerine değil ki, ben sesine inanmıştım.

Kim istemez mutlu olmayı, ama mutsuzluğa da var mısın?

Sen onlar gibi değildin. Anlar gibiydin.

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Çayı açık severim ama seni çok koyu sevdim ben.

Yalansan yalanı severim elimde değil.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Bugün gökyüzü ayrı bir mavi, bulutlar ayrı bir beyaz, kalbim ayrı bir âşık.

Bir şehir ol. Mesela, Antalya gibi. De ki; denizim kuruyana kadar seveceğim seni.

Mavi gibisin, her tonun güzel.

Konu ne zaman senden açılsa kapatmaya kıyamıyorum.

Gel, benim için değil, yemin ederim değil. Başka bir konu var.

Yemin ederim intiharsın sen seve seve edilen.

Özletiyor bu çılgın sağanak seni. Sırılsıklam özletiyor biliyor musun?

Herkese selam, sana hasret.

Bir bilsen ne kadar özlendin. Utanır nefes olur gelirsin.

Gecenin rolünü üstüne alma kadın. Uykuya dublaj yapma. Şairlere, şiirlere kanma kadın, kapat gözlerini bu sahnede ölüyorsun!

Sevmek her zaman yaklaşmak değildir. Bazen uzaktan seversin çok uzaktan.

Bir lokma simit için iki yakayı değiştiren martı simite mi âşıktır? Yakaya mı?

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Sen mavi giyin, ben denizi unuturum.

Açık çay içerdi hep. Demli olunca bardağın diğer tarafından beni göremezmiş, öyle derdi.

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.

Senin gülüşün ilkbaharda daha renkliydi.

Bana da yazıklar olsun. Çağırsan yine geleceğim.

Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş. Ama sen gitme ben cahil kalayım.

Gittin… Ve solumda kaldın ve soluğumda ve sonumda.

Sensiz bir gün daha akşam oldu. İçim el vermiyor. Biz buna “gün” demeyelim.

Ben seninle oturup susmayı bile sever oldum. Yeter ki yanımda ol.

Önüne bakmasan diyorum, çarpışsak artık.

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Belki de konuşuyordur gözlerin. Ama ben gözce bilmiyorum ki. Sessizce biliyorum, usulca biliyorum, masumca biliyorum.

Seni özlemek bile sen varsın diye güzel.

Dışarıya yağmur, yüreğime hasret, fikrime sen. Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden bir bilsen.

Gülümse biraz ilaç alacak param yok çünkü…

Aşk gelecek yerden şiir esirgenmez.

Ağzımın tadı yoksa hasta gibiysem, boğazıma düğümleniyorsa lokmalar, buluttan nem kapıyorsam, inan hep güzel gözlerinin hasretindendir.

Ve güldün, rengârenk yağmurlar yağdı.

Alarmım düne kurulu, her sabah sana uyanıyorum.

Yüreğimdeki duruşunu seviyorum.

Oluruna bırak, olmazsa tekrar bırakırsın.

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

İkimiz birden sevinebiliriz. Göğe bakalım.

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Anlatamam nasıl ıssız, nasıl karanlık.

Bir mısra daha söylesek, sanki her şey düzelecek.

Gidecek zamanı buldun. Tam da kokunu ezberlemiştim.

Ve aşk senin tenezzül bile etmediğin gözlerimde kaldı.

Bir gamzesi var beni Allah koruyor.

Ben senin en çok sesini sevdim. Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi.

Derdimin dermanı sensin. Bana bir duanın amini gerek.

Benim şiirlerim çay kokar, düşlerimde sade sen. Demlikte nefesin, bardakta gamzen.

Bazen aşk iki lafı bir araya getirememektir. Seni dersin. Tükenir nefesin.

Yarından bir şeyler beklemekle geçiyor ömrümüz.

Gözlerin ülkem gibidir. Kokun özgürlük, ellerin direniş, kalbin ise bende ki devrimdir.

O senin neyin olur dediler. Uzaktan dedim uzaktan yandığım olur kendisi.

Geceler onunla güzeldi. O gitti, ne gece gece. Ne de güzellik var gecede.

Seni hep seveceğim geçelim bunu.

İyi geceler canım derdin. Gecenin iyiliğinden çok, canın olma düşüncesi yeşerir dururdu içimde.

Yanaklarım dururken canımı sıkman çok saçma.

Kış geliyor, oysa çok isterdim ellerini ısıtmayı.

Evet, ağlamaklı oluyorum demdir bu. Hani kurşun sıksan geçmez geceden. Ve zehir zıkkım cigaram. Gel artık.

Sen güldün ben bir yudum daha içtim çaydan. Yoksa nasıl açıklardım, içimdeki sıcaklığı.

Bana yüzünü dönme gece oluyor sanıyorum.

Yine gece yine hüzün ve yine içimde sen… Ve yine biliyor musun? İçimde sen olunca hüzün de güzel.