Snapchat Sözleri

Net ol net. Bir şey ya vardır ya yoktur. Arada kalmak, gri cevaplar almak en nefret ettiğim olay. Ya evettir ya hayır. Ya beyaz ya siyah.

Bazen koklayamazsın, sarılamazsın, sadece özlersin.

Bazen doğruları görebilmek için, bütün yanlışları yapmanız gerekir.

Değer verdiğim insanların değişip karaktersiz ve tiksinç birisine dönüşmesi kadar üzücü bir duygu yok ya.

Bir kızın sana ait olmasını istiyorsan, başka kızlarla ilgilenmediğini hissettirmen gerek.

Senin gökyüzünde benim yerim yoktu.

Senin kıskançlık dediğine ben kaybetme korkusu diyorum.

Bugün oturdum ölümü düşündüm. Yirmi iki yaşında ve hayat bu kadar güzelken.

Mesaj attığım insandan soğuk cevap alırsam bir daha yazmam. Çok net.

Ne yapayım manzarası sen olmayan resmi?

Ya siyahsın ya da beyaz. Ya hep ya hiç, öyle yok biraz.

Kimsenin nasıl biri olduğum konusunda en ufak bir fikri bile yok.

Umut, uyanıkken görülen rüyadır.

Basit kızlar hep ilgi görür. Farklı olanlar hep yalnızdır.

Kara bulutlar belirdi içimin bir köşesinde. Sonradan anladım, adam gitmişti.

Bazen müzik dinlemek için değil de insanları duymamak için kulaklık takarsın.

Çağımızın hastalığı, karakter yetersizliği.

Renkli göz denilince akla mavi ya yeşil geliyor. Çünkü kahverengi renk değil, araba motoru.

Bazen insanın aklında kendine sorduğu sadece tek bir soru oluyor; gerçekten bunları mı hak ettim?

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Kabul edelim, büyümek hiç iyi bir fikir değildi.

Deli gibi seyrettiğim dizi bitince oluşan boşluk uzayda yok.

İnsanlar değişir, sen sadece izlersin.

Ağlasan ne olur ki? Onun umurunda bile değilsin.

Kal demiyorum ama gitmesen iyi olur.

Küs değilsindir ama eskisi kadar da yakın değilsindir ya işte o durum çok bok.

Zaman sadece acıları yok eder, anıları değil.

Bir kızla ilgilenmediğin her dakika onu biraz daha kaybedersin.

Saçma sapan bir anda, sebepsiz yere gelen yalnızlık ve bunalım hissi, olum sen ne ayaksın ya?

Sana geri zekâlı olduğumu düşündüren şeyi muhtemelen bilerek yapmışımdır.

Ölümden sonra bile hayat varken senden sonra neden olmasın?

Kimi iyi bir dost olduğumu söyler. Kimi ise soğuk ve mesafelidir der. Aslında beni anlatırken herkes, hak ettiği resmi çizer.

Ne istersen görürsün, gökyüzüne bakarsan. Ve istersen ölürsün, gözlerini kaparsan.

Kalbimin ne kadar kırıldığından çok, kimin kırdığı üzüyor insanı.

Sırf sevdiğim insanla konuşuyor diye nefret ettiğim kişiler var.

Güneşi söndürün, öldü umutlar.

Ben sana o kadar şeyi “boş ver” de diye mi anlattım sence? Hadi git bir düşün.

Sen çok sev de bırakıp giden yar utansın.

Gereksiz hisler gereksiz insanlar, yanlış insanlar.

Arayıp buldukların değil de tesadüfen rastladıkların seni mutlu ederler.

Böyle güzel gülen, gülünce beni daha da mutlu eden bir sevgilim olsa falan.

Her şeyim diyorsun ama o seni “hiçbir şeyi” olarak görüyor.

Seni üzüyorsa, unutulmayı hak ediyordur. Seni hak eden biri, seni üzmeye kıyamaz ki.

Ve sonra döndüm dedim ki; ah be kalbim, yorulmadın mı hep ilk kez kırılıyor gibi, acı çekmekten.

Ve seninleyken, daha iyi biriymişim gibi hissettim. Daha mutlu. Daha az yalnız. Daha az kimsesiz.

Kusur arıyorsan, tüm aynalar senin.

Özleyince karşı tarafa bildirim gitmeli bence.

Moralimin bozuk olduğunu bir bakışta anlayan insanlara ihtiyacım var.

Eskiden arkadaşımdı demeye utandığım insanlar var.

Bulutlar bile fısıldadı seni nasıl sevdiğimi.