Terketme Sözleri

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme derken.

O canın olur ve canını alıp gider. Buna da aşkın kanunu der.

Git yalanların içinde kaybol terk ettin ya beni beter ol umarım beni terk ettiğin gibi senden terk edilirsin.

Gitmek isteyenin önünde diz çökülmez; unutma cenaze namazında secde yoktur.

Terk ediliyorsunuzdur ve yapabileceğiniz tek şey; hiçbir şeydir.

Bazen ‘hoşça kal’ demen gereken zamanlar vardır. Acıtmasına rağmen denemeyi öğrenmelisin.

Her şeyi boş verdim. Boş verdiklerimin arasına hoş geldin!

DEFOL GİT! Büyük yazdım, seneye de okursun!

Hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmediğini ben ilk senden öğrendim sevdiğim.

Çıkmaz bir sokağa bırakıp, ‘yolun açık olsun’ dedi ve gitti.

Gitmeden önce düşün; çünkü döndüğünde bulduğunla, giderken bıraktığın asla aynı kalmayacak.

Yorma kendini; bırak hayatına eşlik etmek isteyenler seninle gelsin.

Bende gidecek yürek vardı gittim. Sende unutacak cesaret var mı? Onu da zaman gösterecek!

Kusura bakma sevgili, sana olan duygularım yok artık!

Nasıl sevildiğini gördün, şimdi de nasıl unutulduğunu izle.

Sonra o seni unutur, sense yaşamayı.

Sevme beni sevdalardan vurgunlar yedim. Bana çok gördüğün aşk’ı sen ellere verdin. Terk edilişim ilk değil alışır gönlüm.

Tam zamanında sevdim, beklenmedik anda gittin!

Dünyanın en uzun gecesi 21 Aralık değil, beni terk ettiğin gecedir.

Bir gidişi asla tek başına yapamaz bir insan; biri iter, biri gider.

Gidene niye üzüleyim ki, her gecenin ardından güneş yeniden doğuyor.

Bende böyle arkadaş, bir gidenin bir de ölünün arkasından konuşulmaz!

Yolumu çizdim artık sensiz gidiyorum terk edilmişlerin dünyasına, hüzün keder hepsi bende, sen anlamazsın seveni gülüp geçersin eskisi gibi.

Temiz kalmış ne bulunur bir çöplükte. Aşk da kirlenir elbet insanla birlikte.

Ben yaşarım yaşanmış duygularımla, ortasından bölünmüş uykularımla. Sen beni düşünme, toparlanırım güle güle git sen saygılarımla!

Herkesin başını alıp gidesi vardır ama aklındakileri sığdıracak valiz bulamaz.

Gidiyorsam eğer, yanında var olmamın bir şeye değmediğini anladığım içindir!

Artık yaşanmak için değil, ayrılmak için yaşanır oldu aşk. Terk etmeler yetmezmiş gibi birde emir verilir; Kendine iyi bak!

Gitmeleri sana bırakıyorum. Ne de olsa en iyi bildiğin iş gitmek!

Terk etmek ne kadar kolay, sen kolay olanı seçtin. Önce benden sonra senden ve aşkımızdan vazgeçtin.

Canını sıkanın hayatından bir yıldız gibi kayacaksın ki; arkandan sadece dilek tutabilsin.

O kadar tüketici bir toplumuz ki; en çokta değmeyecek insanlara nefes tüketiyoruz.

Sen benim için bir şey yapma, ben kendim için seni unuttum zaten!

Gölgem bile beni terk etmişken, çok görmedim senin de gidişini.

Ve artık sen bana yalancı, ben sana yabancı.

Giden sevgilinin değil, güzel zamanların arkasından bakılır.

Şimdi sokaklara söylerim sana söylediğim şarkılarımı şimdi ağlarım mutluluktan değil terk edilmekten ağlarım.

Senin de duyman gerekenleri, sana söylemek içimden gelmiyor artık. Seni affetmiyorum, konuşmuyorum ve merak edersen bil; seni artık sevmiyorum, elveda!

Keşke hiç başlamasaydı desem, o muhteşem günlere ayıp edeceğim. İyi ki yaşandı desem, bu vedaya nasıl bir kılıf giydireceğim?

Gitmeden önce iyi düşün sevgili; çünkü döndüğünde bulduğunla, giderken bıraktığın asla aynı olmayacak.

Kalbimden öpmüştün ya hani, kalbimde taşıdığım dudak izinle gidiyorum. Kapanıyor içimdeki sen devri.

Son kez öptüm seni, son kez çektim nefesini içime.

Lades bitti cici kız. Artık aklımda değilsin!

Önce aramaktan, sonra ağlamaktan, ondan sonra hatırlamaktan en son da nefret etmekten vazgeçersin!

Oyun bitti! Sevildiğini gördün, şimdi unutulduğunu izle!

Gitmek isteyenin kolundan sıkıca tut, sonra aniden bırak. Bak bakalım nasıl hızlanarak gidiyor.

Terk eden mutlaka terk ettiğine döner bakar; orada bir yıkıntı görürse çeker gider, ama sapasağlam bir bina görürse, tekrar dönmek ister.

Terk etmek kolaysa senin için, el sallamak zor değil benim için.

Ne kadar çok olduysan, o kadar yoktun. Şimdi lütfen, eğer bir gün bir yerde aklına gelirsem, beni tam orada unut!

Giderken ‘Görüşürüz’ Demişti; Gör dedim, üşürüz.

Anladım ki ben sende bir rüzgârdım estim geçtim; ama unutma, Sende bende bir rüyaydın uyandım ve bittin.

Artık sana yazılacak bir cümlem bile kalmadı. Ben başkası için yazarım, ama sen kendin için okursun.

Senin yokluğunu fark etmem bile ama ben yoksam, oyun biter!

Öyle bir giderim ki senden, kavimler göçü falan hikâye kalır!

Ben oluruna bırakıyorum artık, sen olmasan da olur.

Destur demeden girdiğin kalbimden, eyvallah demeden çıkmanı da yadırgamam ki.

Artık beni sevdiğine dair delil bulamıyorum ve seni delil yetersizliğinden dolayı serbest bırakıyorum!

Umut verip, güven aşılayıp da yarı yolda bıraktığın insanın, gönül sadakasını her iki dünyada da veremezsin…

Gururumun ve onurumun bana verdiği yetkiye dayanarak; Benim için ‘O’ bitmiştir!

Sebepsiz yere terk ettiyse seni, ya alacağını almıştır, ya da almak istediğini alamamıştır.

Unutmak yok alışmak var diyorlar, emin ol alışacağım!

Seni sen olduğun için sevdi kalbim. Seni onun olduğun için bitirmek istediği gibi.

Hiçbir şey yolunda gitmezken, sen nasıl gittin?

Doğru yerde yanlış kişi olmadık ama yine de sevilmedik. Anladım ki; yanlış yerde, doğru kişi olduğumuz için terk edildik.

Sana karşı öfke duymuyorum, kırgın değilim. Çünkü sen zaten yokmuşsun. Asıl kızılacak kişi benim. Küçücük bir toz tanesini bir mücevher sanmışım.