Yeni Sözler

Ne zaman pişman olursun biliyor musun? Yarım bıraktığını, başkası tamamladığında.

Mezarlıkta bile yetişir çiçek. Beni niye sevmedin?

Çocukluğumu babam, gençliğimi sen aldın.

Seni özlemenin tadı da bir başka ama sen yine de özletme.

Hayatımın “hiçbir şey yapasım yok” dönemindeyim.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Ben değişmek istemedim. Değişmek zorunda kaldım. İçiniz yanmaktan kül olduğunda ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Hayat acımasızdır. Bazılarını tanıdığımıza pişman eder, bazılarını da daha önce neden tanımadığımıza.

Dünyanın en korkunç hissi; bir insanın yüzüne bakıp, başka birini bu kadar sevemem diye düşünmek.

Tüysüz itte bit olmaz, yavşaktan yiğit olmaz.

Duam belli, duyan belli, gerisi takdiri ilahi.

Bak ben böyle olacağını biliyordum ama yine de seni sevdim.

Ben umut edip hep ters köşe olmaktan çok yoruldum.

Ben artık hiçbir şey için çabalamayacağım. Çünkü ne kadar çok istersem, o kadar olmuyor. Ve yıpranan en çok ben oluyorum.

Bir kız için bütün kızlardan vazgeçecek kadar delikanlı olun yeter.

Ama fazlada üzülme hayat bitiyor bir gün.

Her gece bir şeylerin yoluna gireceği umuduyla yatıp, her gün o umutlarımın kırıklarını bir yerlerden toplamaktan yoruldum.

Şu sol tarafımı görüyor musun? Burası benim kalbim, seninse memleketin.

Hiç umudum yoktu ama bir kere bile vazgeçeyim demedim.

Yanımdayken bile sana doyamazken, nasıl anlatır ki sensizlik?

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Belki denize ulaşır içimizdeki nehirler bir gün.

Benimle konuştun, benimle gülümsedin, benimle iyi kötü çok şey paylaştın. Şimdi bunları bu kadar çabuk unutabiliyor olmandan nefret ediyorum.

Gözlerimi kaçırdığım için pişman oluyorum bazen. Sonra özlüyorum. Keşke doya doya baksaydım diyorum.

Sesini duyduğumda, içimde uçuşan bir şeyler var. Sesinde, mutluluk bahçeleri var. Dünyanın tüm kötülüklerini unutturacak bir şeyler.

Bazı insanlar uzaktan bakınca kusursuz, tanımaya başlayınca lüzumsuz.

Keşke hiç başlamasaydı desem, o muhteşem günlere ayıp edeceğim. İyi ki yaşandı desem, bu vedaya nasıl bir kılıf giydireceğim? Bilmiyorum.

Allah onu senin karşına çıkardıysa, bunun bir sebebi olmalı.

Eğer karşınızdaki kişi sizi gerçekten seviyor olsaydı dayanamazdı konuşurdu; o yüzden zamanınızı beklemekle harcamayın. Gökyüzünü sevin.

Çok sabırlı olabilirim ama sabrım bittiğinde limanı yakarım, gemiyi değil.

Birine verdiğin değerin, gösterdiğin ilginin, karşılığını alamamak büyük bir yıkım. Kendi çabalarının kendine enkaz olması gibi.

Yaz bana yaz ki delirmeyeyim.

İnandığım her şeyin yalan olduğunu gösterdin bana. Unutur muyum seni?

Bazı insanlar için yaptığım fedakarlıkları geri almak istiyorum.

Mükemmel bir hayatım olmayabilir ama her şey için Allah’a şükrediyorum.

Bir kuyudasın ve yardım bekliyorsun. Sonra biri geliyor, sana ip uzatıyor ama boynuna.

Seviyorsan uğraşacaksın, konuşacaksın gurur kimseyi mutlu etmez.

Gelmemi isteseydin eğer, ben tüm çıkmazları bir kez daha ezberlemeye razıydım.

Ben içimdeki tüm camı çerçeveyi indirdim, senin elin bile kanamadı.

Eğer seni içimdeki o küçük kız çocuğuyla tanıştırmışsam, bil ki ölene kadar hep yüreğimdedir izin.

Çabalamadığını gördükçe vazgeçiyorum.

Biliyorsun o yolun sonunda kocaman bi duvar var daha fazla ilerleyemezsin ama devam ediyorsun, hep aynı şeye yeniliyorsun.

Çok delice sevmiştim, olmadı. Ama şundan eminim; bir daha asla bir gülüşe inanmayacağım.

Kirpiklerini sayacak kadar deliydi bu yürek sana. Beni unut, bunu unutma.

Bir kez soğursun ve hiçbir şey eskisi gibi olmaz.