Efkarlı Mesajlar

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.