İnstagram Hikaye Sözleri

Ne gemisi kaptan, bizim dünyamız battı!

Bazen birini delice severken ki halini özlüyor insan.

Vefa çok ağır yüktür. Her insan taşıyamaz.

Ne yaparsan yap değiştiremeyeceğin şeyler varmış hayatta. Böyle olması gerekiyormuş demek ki dedim. Pes etmek değildi benimki, kabul ettim.

Benimsin kadar samimi bir kelime daha yok.

Bir insanı bunca zaman boşuna sevdiğini anlamış olmaktan daha büyük bir çöküş görmedi hiçbir imparatorluk.

Bazı arkadaşlar kardeş kadar değerli.

Ağızda lokma varken konuşmak kolay, yüreğimde sen varken iken susmak ne zormuş be!

Tabiatta da öyledir, güzelse zehirlidir.

Aferin sana kirpik! İşte şimdi gözüme girdin.

Ne zaman gülecek bu yüzümüz demeye kalmadan bir darbe daha yiyoruz hayattan.

Aşkı gerçek olsaydı zaten bitmezdi, seven insanlar birbirlerini beklerdi.

Benimsin demek kadar samimi bir kelime daha yok.

Zamanı gelince her şey daha iyiye gittiğinde, şu an yanımda olmayanların elimi tutmasına izin vermeyeceğim.

Çok sevmeye değil, hep sevilmeye ihtiyacım var.

Artık seni sevmeyişime üzülüyorum, seni severken bir başkaydım ben.

Bakma öyle suskun durduğuma, dağlarında sesi çıkmaz unutma!

Anlamak isteyene sessizliğin bile yeter, Anlamak istemeyene bağırsan ne fayda!

Gözleri uzaklara dalan birisinin, yakınlarda olmayan bir hikayesi vardır.

Ben sana liman olurum diyenin, denizinde boğuldum ben.

Her insan hata yapar, sen yanlış yaptın.

Alıştım artık, cümlesi çok umutsuz değil mi?

Ben her şeyi tek başıma yaptıktan sonra bir yerlerden çıkıp dahil olmanıza hiç gerek yok. İş işten geçti.

Anlamak isteyen her türlü anlar, O yüzden boşa çaba harcamayın.

Anne sevgisi hariç her şeyden şüphe ediyorum.

Beni kötü biri olmak zorunda sen bıraktın, şimdi bunu yargılamak yaptığın en aşağılık şey.

Bazı insanlara merhamet etmek kendi mezarına toprak atmak gibi bir şey. Haddini, yerini, konuşmasını bilmeyenlere bunu yapmayacaksın.

Yaşın değil, yaşadıkların öğretir sana hayatı.

Yaşadığım şeyler ne kadar güzel olursa olsun aklımdaki insan yanımda olmayınca yarım bile edemeyecek kadar eksik oluyorum.

Bazen ölüm olsaydı da ayrılık olmasaydı dersin.

Anlamını kaybedeni geri getirmeye çalışmayın, bırakın inceldiği yerden kopsun.

Nerede ve nasıl yaşarsanız yaşayın, son bakışmada gördüğünüz o an, insanın beyninde bir tablo gibi hep asılı kalıyor.

Bir gün beni aramanı bekliyorum ama öyle telefonla değil. Sevgimi, değerimi, kıymetimi, her şeyi.

Yüzüne bakarsam gülümserim deyip kafayı başka yöne çevirmek güzel bir küskünlük.

Ben artık ikinci bir şansı hak ettiğini düşünmüyorum.

Aklı yarda olanın, gözü yerde olurmuş.

Bazı şeyleri gözlerle görmeye gerek yok; kalp gözüm yeterince görüyor.

Yüreğimin anahtarını verdiğim insanlar tarafından zamanım yeterince çalındı. Artık tek bir anımı hak etmeyenleri kolaylıkla silebiliyorum.

Alıp başımı gitmek istiyorum bu şehirden, nereye olursa.

Allah gönlüne göre versin, diye dua ettiklerinde hep seni düşünüp âmin dedim ben.

Nerede olursan ol başını yastığa koyduğun zaman kaçınılması imkânsız şeylerle birlikte uyuyorsun.

Bir gel diyeni olmayınca şarkılara sığınıyor insan.

Ne zor şey insanın hissettiklerini söyleyememesi, ne zor şey severken susmak. Bu ömür susmalar için fazla kısa değil mi?

Artık yazılacak bir şey kalmadı. İcraata döktükten sonra göğe bakalım.

O kapı kapandı diyorsun ama durmadan delikten bakıyorsun.

Bana önemsizmişim gibi davrandığı her an uzaklaşıyorum.

Bir insana kırdığını söylemek çok yorucu değil mi? Seni incitene ne olduğunu anlaması için çabalayan sensin.