İnstagram Mesajları

Ya farkıma vardığında, farkın kalmamış olursa?

İnsan özledikçe durgunlaşır.

Hayata karşı ilk küskünlüğümüz; yanımızda sandığımız kişileri, karşımızda görmemizle başlar.

Bana düşman kim varsa hep zayıf noktamdan vurmaya çalıştı. Bilmedikleri insan yüzleştiği yaralarla kanatamazsınız.

Aşkın her halini gördüm, artık ne hali varsa görsün.

Gitmem diyenlerden öğrendik, yalnız kalmayı.

Yeniden olamaz bazı şeyler, o duygularla vedalaştık.

Zayıf noktamı bilen kim varsa istisnasız oradan vurmaya çalıştı ama şöyle de bir şey var benim yüzleştiğim yarayla beni kanatamazsın.

Artık yeni baştan olmaz. O duygularla çoktan vedalaştık.

Senin şerefe kaldırdığın kadehi ben hep mutluluğa kaldırdım… Çünkü senin şerefe benim ise mutluluğa ihtiyacım var.

Gülmüyorsun ki. Gülsen kapanacak yüreğimde açtığın yara.

Nasıl oluyor da insan, yaşamına onca güzellik katmış birini günün birinde bu kadar anlamsız bulabiliyor.

Bazen tanıdığına bin pişman olursun. Anandan emdiğin süt burnundan gelir. Bazen birini geç tanıdığına pişman olursun.

Herkesleşiyorsun. Yapma ne olur.

Soğuk biri değilim. Gereksiz samimiyeti sevmiyorum.

Sevmeye korkar oldum. Teşekkürler, eserinle iftihar edebilirsin.

Her dost dosdoğru dost olmuyor.

En yeni ilişki biçimi; arkadaşın 1 tık üstü, sevgilinin 1 tık altı.

Benden başkası olmayacak. Kıskancım ben, o kadar!

Kalbimi kırdığın gecenin sabahında bile sana sarılıp ağlamak istiyorum. Bu kadar neden sever insan.

Ayrılıktan sonra, kalbini bir müddet ilişkiye kapatmak; yalnızlığı değil, asilliği gösterir.

Birinin hayatına öylece girip… Onlar için değerli bir hale gelip, sonra da çekip gidemezsin öylece.

Eğer hala yalnızsan, Allah seni birilerinden koruyor demektir.

Biraz muhabbetini, biraz sesini özledim. Ama en çok seni özledim.

Bana senin olduğun şehir lazım.

Özlüyorum, ölüyorum, bitiyorum ama geri istemiyorum. Bu nasıl bir his lan.

Kalp herkeste var; yürek başka bir şey.

Ah benim sevdasında bencil ama yüreğinde sağlam sevdiğim. Aklıma gelişini seveyim. Ne güzel darmaduman ediyorsun beni.

Umursamam gereken şeylere gereğinden fazla değer verip üzülmek gibi huyum var.

Aradığı zaman uyuyormuş gibi rol yaptıklarımız var. Bir de uyurken aradığında ‘uyumuyordum konuşabiliriz’ dediklerimiz.

Bir kız hoşlandı mı, o adamın anneannesinden kayıp eniştesine kadar her şeyi öğrenir.

Yalnız olmayı, gitmem diyenlerden öğrendik.

Biraz seni özledim. Biraz sohbetini. Biraz sesini.

Ben, sonu böyle olsun diye sevmemiştim.

Yağ satardık, bal satardık; ne güzel yıllardı kimsenin kimseyi satmadığı.

Bana dikenini gösterirken, başkalarına çiçek açışını hiçbir zaman unutmayacağım.

Aklına hiç gelir miydi, hiç aklıma gelemeyeceğin.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Aslında soğuk birisi değilim. Yapmacık samimiyetleri sevmiyorum.

Sanki dünyamdaki bütün renkler kayboldu.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Nasıl koydum ama? Seni insan yerine.

Bir zamanlar senin çirkinliklerin de güzeldi; şimdi güzelliklerin bile çirkin.

Seni görmezken bile bu kadar seviyorsa gönlüm. Görünce nasıl dayansın ki!

Kırılacak 206 tane kemiğiniz varken, aptalın biri gelir kalbinizi kırar.

Bana da yazıklar olsun; çağırsan yine geleceğim.