Laf Sokucu Laflar

Bir “zam” da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar “ucuza” satmasalar.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Boşuna kimseyi suçlamayın dostlarım. Kullanıcı hatası değil, bazılarının doğuştan defoludur yüreği.

Adam sorar kaçınız çıplaklığınıza güvenmek yerine karakterinize güvenecek kadar kadınsınız? Kadın cevap verir kaçınız çıplak bedene sahiplenmek yerine, üstünü örtecek kadar adamsınız?

Oralarda benden yok bir düşünsen anlarsın. Buralarda senden çok var görsen şaşarsın.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Aldırma gidenlere, sevip terk edenlere. Hayat dediğin iki kelime; hoş geldin, güle güle.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Ben güçsüzüm düşerim ağlarım canım acır yaralarım ve kusurlarım var sırf bu yüzden insanım. Sıradanım.

Demişsin ya onun gibilerini cebimden çıkarırım diye. Dinle. Ben senin gibilerini tespihime dizerim tövbe tövbe diye çekerim.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Akıllı telefonmuş. Karşı taraf aptal olunca, telefon akıllı olsa bile işe yaramıyor.

Bize yeni düşmanlar lazım. Eskileri hayranımız oldular.

Bazı kadınların şövalye sandıkları adamların, aslında alüminyum folyo ile kaplanmış denyo olduklarını görmeleri baya zaman alıyor.

Bilirsin ben belâ okuyamam, Allah salânı versin.

Moralim çok bozuk; şu seni seviyorumlu fıkranı anlat da gülelim birazcık.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

Laf sokma kapak olursun yalvarma köpek olursun delikanlı ol belki yanımda yer bulursun.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Ezan sesini seviyorum. Çalan müzik susuyor, küfür edilmiyor, içki içen bırakıyor. Yani 3 dakika herkes insan oluyor.

Tüm düşmanlarıma sesleniyorum alkol gibisiniz, sizinle kafa buluyorum.

Allah düşmanın bile karakterlisini nasip etsin. Kahpesi hiç çekilmiyor.

Bana söz verme, güven ver! Ki söz vermene gerek kalmasın.

Bu dünya senden önce de dönüyordu, senden sonrada dönecek. Yani seninle bir şey değişmediği gibi, sensiz de bir şey değişmeyecek.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir ‘el’ olduklarını daha iyi görsünler.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Ne kralına giderim ne alayına! Bir durum varsa kralı da gelir ayağıma alayı da!

Sevgimi anlayamadın mı gözlerimdeki yaştan, atalarımız doğru demiş eşek ne anlar hoş laftan.

Sen lafı ortaya atarsın, yarası olanlardan ses çıkar.

Bana kalbimdesin deme sevgili, kalabalık yerlerde sıkıntı basıyor beni.

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Gözümde küçülmüş insanlarla, büyük hesaplarım olmaz.

Büyük bir hayal kırıklığı yaşayıp ben artık kimseyi sevemem deme. Unutma ki en güzel çiçekler mezarlıklarda yetişir.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

Hayatı boyunca oyuncak ayıya sarılıp uyumuş bir kızı büyüdüğünde sevgili seçimi yüzünden eleştiremezsin.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Gidişine illa bir isim konulacaksa, mal kaybı diyelim.

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz. Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz.

Bazı insanların resimlerine bakıyorum o kadar güzeller ki hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Adam olmak cinsiyet meselesi değil, şahsiyet meselesidir.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Yemin ederim senden başkasını sevmem demişti. Neyse arkadaşlar. Sıradaki yemin tükürüp de yalayanlara gelsin.

Ben senin ‘mutluluğunu istiyorum’ dedi ve dediğini yaptı, aldı gitti.

Kimi insan girdiğinde odayı aydınlatır kimi de çıktığında. Umutlara kanma umutlar bir gün imkânsızlaşır, hayatı tozpembe yaşıyorum sanma, her renk bir gün siyahlaşır.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Bazı insanlar söze gelince edebiyatın turşusunu bile kuruyorlar da icraata gelince turşunun içindeki hıyar kadar olamıyorlar.

Kusura bakmayın, kusurlarınıza bakın.