Sade Sözler

Ey iki adımlık yerküre, senin bütün arka bahçelerini gördüm ben.

Sevebileceğim birine benziyordun dedi. Olsun dedim, sen de insana benziyordun.

Sevdiğin kadına sahip çıkamıyorsan, annenle güne gideceksin paşam.

Durgunlaşmışsın diyenlere inat. Rüzgâr ektim fırtına biçeceğim!

Kinim yoktur, affederim. Ama hiçbir zaman eskisi gibi olmam.

Eskiden zam PARA’ydım. Kriz geldi zam SEFİL oldum.

Her lafa verecek bir cevabım var ama önce lafa bakarım laf mı diye sonra da söyleyene bakarım adam mı diye.

Muhabbet ağına giriş için dokunun.

Hala iyi mi geceler?

Kızlar erkeklerin “gelirlerine” erkekler kızların “giderlerine” baktığı sürece, biri gelir biri gider.

Beş kuruşluk insanların milyonluk tavırlarına hastayım.

Şimdi herkes kendine bir daire çizsin ve kendi çapında eğlensin!

Ve aşk; Bizans kadar kahpe artık…

Bu da mı gol değil.

Artık her çocuk zamane çocuğu.

Piyangonun sana çıkmadığına çok şaşırdım. Halbuki bütün numaralar sendeydi.

Gidişin hiç koymadı ki, ben zaten senin yürüyüşüne hastayım!

Masumduk nefisle ve şeytanla tanışmadan önce.

Hangimiz sevmedik çılgınlar gibi?

Peşinden koşacağımı düşünüyorsan, arkana bakma, hayal kırıklığına uğrarsın.

Gerçekler acıdır, baklava tatlıdır, o zaman baklava gerçek değildir.

Yol vermek sadece trafikte işe yaramaz, hayatınızdaki ‘gereksizler’ için de kullanın.

Yanaklarım varken canımı sıkman çok saçma.

Ayranı yok içmeye, cep telefonu ile gider…

Parfüme falan gerek duymazdı annem. Doğuştan cennet kokardı zaten…

Bana senin olduğun şehir lazım.

Bağlanmaktan korkuyorum dedi. Tasmasını çıkardım gitti.

Altar’ın oğlu Tarkan.

Ne haliniz varsa gülün.

Dudağında yangın var dediler.

Yüce Allah’ım! Sen beni dost gözüken gevşeklerden koru, düşmanlarımın aklını ben zaten alırım!

Dost kara günde karanlığa karışır.

Kim demiş erkek dayıya çeker diye! Bazı erkekler var aynı halası!

Kızlar artık beyaz yatlı prenslerini bekliyorlar.

İnsanlık öldü. Katili MENFAAT.

İyi mi böyle?

Durumum yok, yazamıyorum.

Tükürmekle söner mi hiç can yangını?

Siz nasıl ‘rol yaparsanız, bende öyle ‘senaryo’ yazarım. Sıkıntı yok.

Seni anlatabilmek susmaktan geçiyor bu aralar.

Eskiden uğruna dünyaları yakardım, şimdi bir kibrit bile çakmam.

Sana biraz adam ol diyeceğim seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

Ruhunuzu satmayın! Kiralayın.

Gönül sayfamda açık seçik senin adın yazıyor.

Yapma öyle el alem ne der?

Bence şimdi sen de herkes gibisin.

Hep kazanıyorsun, ey çözümsüzlük.

Politikacılar uyuyamayınca vatandaş sayıyorlar.

Barbie değil harbiyim önüme geleni değil ADAM olanı severim!

Yediğiniz yemeğin fotoğraflarını çekip paylaşacağınıza, yediğiniz yemeği paylaşın!

Şerefin kadar konuş desem, ömür boyu susacak insanlar tanıyorum.

Alttan aldık yeteri kadar, bundan sonra herkes ederi kadar!

Küçükken hayvanlarla konuşmak isterdim, şimdi birçok hayvanla konuşuyorum.

Kaleciyle karşı karşıya.

Canını yakıp ısınasım var…

Wi-fi görmüş telefon gibi her önünüze gelene bağlanmayın.

Belki, bir gün aynı yerde; gülümsersin gözlerime…

Bana yol vermeyi düşünmeden önce sana verdiğim yolda yürümeyi öğren…

Tam öğrenmeye başlamıştım ki okul bitti.

İster kal ister git, çünkü ne gelişin hoşluk ne de gidişin boşluk yaratır hayatımda!

Kimi insan vardır, yokluğunda yeri dolmaz. Kimi insanda vardır, varlığında bir halt olmaz.