Saf Sevgi Sözleri

İkimizi bir kefene saralar, bir kabirde sır olalım sevdiğim.

Duamdaki gözyaşım kadar edepliydi. İçime düşen aşkın… Ey benim beşerî aldanışım, ben seni kalbime koyana sevdalıyım.

Gel beraber alalım nefesimizi sevdiğim, sensiz boğazımdan geçmiyor.

Sen benim gökyüzüne gönderdiğim duamın yeryüzündeki cevabısın.

Çünkü her bir zerrem aşık her bir zerrene.

Sevenler en sonunda bir yerlerde buluşmazlar. Onlar en başından beri birbirlerinin içindedirler.

Seviyorsan, bugün sor, bugün ara, yarına kim öle, kim kala.

Sen benim ilk şiirim, ilk kavgam, sen benim 17 yaşımsın.

Sevdiğini hiç gitmeyecekmiş gibi seversen, gittiğinde de hep gelecekmiş gibi beklersin.

Sevdim. Çünkü bir tek ona sarılınca yuva gibi kokuyordu içim.

Kendime gelemiyorum, sana gelsem olur mu?

Sır gibi seversen eğer muradın gerçekleşir. Çünkü tohum toprağa gizlenirse yeşerir.

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni.

Gönlüm gürültüsüz, patırtısız, harfsiz, sessiz bir söz istiyor! Mevlâna

Aşk nedir, bilmiyorsan gecelere sor, şu sapsarı yüzlere, şu kupkuru dudaklara sor. Mevlâna

Canımın içi, sen hangi şiirden kaçıp geldin yüreğimin orta yerine?

O kadar güzel gülüyor ki tamam diyorum bu kadar yaşadığım yeter.

Birini seviyorsanız, onu Allah’tan isteyin kalpler Allah’ın elindedir.

Sen beni sev, geri kalan her şeyi ben hallederim.

Ya kırdığın kalbi Allah seviyorsa? Bilemezsin. Bilseydin ödün kopardı, dokunamazdın.

Kaderde sevmek var ama kavuşmak yok ise şayet, olsun! Vuslata aşık gönül susmaya da razı.

Aşıkların gönüllerinin yanışıyla, gözyaşları olmasaydı dünya su olmazdı. Ateş de.

Bir şehir ol. Mesela İstanbul gibi. De ki; boğazım kuruyuncaya kadar seveceğim seni.

Aşk ehli isen sitemin cahili olma. Şems

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Bir gün gelir, açmaz dediğin çiçekler. Gitmez dediğin dertler gider. Bitmez dediğin zaman geçer. Hayat öyle bir sır ki; önce şükür, sonra sabır, sonra da inanmak gerek.

Gönül almayı bilmeyene gönül emanet edilmez.

Besmelesiz başladım diye mi, doyamıyorum seni sevmeye?

Evvelimiz aşk, halimiz aşk, istikbalimiz aşk.

Ben sana kızsam, kendime küserim.

Cahil insan, gülün güzelliğini görmez, gider dikenine takılır. Mevlâna

Sevebildiğin kadar sev, hayat kısa. Seviyorsan git ısır bence, köpek gibi sevdiğini o da anlasın.

Sen böyle güzelken bana söz düşmez. Bakma böyle yazılar yazdığıma, ben aslında Oku! Emrine amade seni okuyorum sevgili. Mevlâna

Zorsa sev ama sevmiyorsa zorlama.

Ey gece git o yâre söyle. Kokusuna sarılıp uyumak isteyen biri var.

Güneşin ışığı pisliğe vursa bile pislenmez, ışıktır o. Mevlâna

Sevgi şifadır. Sevgi güçtür. Sevgi; değişimin mührüdür. Mevlâna

Bana kimse sen gibi baktı mı bilmem ama ben kimseye sana baktığım gibi bakmadım.

Sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. Özdemir Asaf

Senin dünyaya bakan penceren kirli ise, benim çiçeklerim sana çamur görünür.

Sen diri oldukça ölü yıkayıcı seni yıkar mı hiç? Mevlâna

Sen bana Allah’ın emanetisin. Seni sevmek aşktır bana.

Nice insanlar gördüm, üzerinde elbisesi yok. Nice elbiseler gördüm, içinde insan yok.

Üstünün dostu ol ki üstün olasın. Kendine gel be hey azgın, mağluplarla dost olma! Münkirin delili ancak ve ancak şudur: Ben şu görünen yurttan başka bir şey görmüyorum! Hiç düşünmez ki nerede görünen bir şey varsa o, gizli hikmetleri haber vermektedir. Her görünen şeyin faydası, faydanın ilaçlarla gizli oluşu gibi o şeyin içinde gizlidir.

Sevmek çaydır sevilmek şeker biz çayı hep şekersiz içeriz.