Üzüntü Mesajları

Biz de unutmuş gibi yaparız. Hiç kırılmamış, hiç ağlamamış gibi.

Deniz ya kudurmalı ya durulmalı, hançer ya sonuna kadar saplanmalı ya kınında durmalı.

Gülen gözlerim sanma ki bahtiyar, attığım kahkahalarda binlerce gözyaşı var.

Ben sensiz cennette yaşamaktansa seninle cehennemde yanmak isterim.

En son ölen umuttur, umudunu kaybetme ve hep gül, üzülmeler senden uzak olsun, yüzünde hep gülücükler olsun.

Hüzün adres değiştirir zamanla, benden geçer, sana göçer sevdiğim.

Hangi mevsimin rüzgârıdır aşk? Ne yana dönsem yüzüme hüzün eser.

Ansızın geldin içimi titrettin sen beni sevmedin git dedin gittim!

Peki, başka bir ekleyeceğin var mı bay ‘hüzün’? Az sonra yatacağım ben.

Kaybetmekten korkma. Bir şeyleri kazanmak için bazı şeyleri kaybetmelisin. Ve unutma; Kaybettiğinde değil, vazgeçtiğinde yenilirsin

Benim sevdiklerim beni hiç sevmemişler çok üzgünüm.

Bazen üzüntüler, gözyaşlarının uzanamayacağı kadar derindedirler.

Fırtınanın şiddeti ne olursa olsun martı sevdiği denizden asla vazgeçmez.

Sen beni kandırmadın, ben sana inanmayı seçtim. Hepsi bu.

Hayat yalnızlıksa ve sen yoksan neden yaşayayım ki.

Sahip olduğum ama hep başkasınınmış gibi hissettiğim kalp sancımdın sen.

Hatırlamaktan korktuğum tüm anılarımı çöpe attım var mı daha iyisi.

Yerlisi değilim ben bu acının. Şartlar öyle gerektirince sonradan yerleştim.

Değer taşıyan tek hikâye vardır, oda bedelini sizin ödediğinizdir.

Bir kar tanesi kadar beyaz ol ama onun kadar soğuk olma bir tanem.

Uzaklaşmak iyidir. Birinden, bir şeyden… Uzaklaşmak bazen, yakınlaşmaktan da iyi gelir.

Çoğu zaman sen kör olursun sevginden, O ise nankör!

Bu dünyaya sevmek sevilmek ve ekmek için geldik ekmeği bulduk ama sevmek sevilmek bizi ekmeğimizden etti.

Kalemimi kırsalar seni sevdiğimi kanımla yazarım.

Kimse bilemez be canım. Bir yara bir ömrü nasıl kanatır.

Ne zaman ümitle hayata göz kırpsam, çiçekler açsam, kapıma dayanır sonbahar. Pare pare buruktur hep sevinçlerim!

Bir şiir yaz bana içinde alabildiğince mutluluk olsun ayın gölgesinde unutulan sevgi tohumlarıyla yeşere dursun veya bir şarkı söyle özlemimdeki sevgiliyi anlatsın yağan yağmurlarla ıslanan bedenimi parlayan gözleriyle kurulasın.

Şarkılar yalan söylüyor, ağlatan hiç bir şey güzel değildir.

Mutluluk mu? Evet, adını duymuştum!

Sebep sensin bütün günahlarıma sevdikçe sayende günahkâr oldum!

İnsanların umudunu kırma belki de tek sahip olduğu şey odur.

Ruhunu kaybetmiş bir insanda yaşamın anlamını aramak ne saçma. Belki de yerin üstündeki cesetler, altındakilerden daha fazla.

Bir damla hüzündür kalbimden gözlerime yansıyan.

Sensiz yaşamak yanmaktan da beter be gülüm.

Şart mı dudaklarımla kal demem, gözlerim çığlık çığlığa gitme diye haykırırken!

Bu kez anladım hüzünlerden bozma mutluluklar yaşıyorum.

Bugün senin için bir kurban kestim hala akıyor ve acıyor bileklerim.

Gözüm gözüne değmeden yazdığım şiirlerim melal. Varsın değmesin razıyım ey yâr böylesi daha helal!

Her yatak tuzludur biraz, ya terin tadını tatmıştır ya da gözyaşlarının.

Sevdiğini kaybeden insanın, gülümsemesinde bile bir hüzün vardır.

Bazen çoban olup koyun güderim kafam bozulur esrar çekerim.

Serçe kadar yüreğimin, gökyüzü kadar sancısı var bu gece.

Yine başroldeyim ve yine maalesef üzgünü ben oynuyorum.

Kırılmış bir kalbin hesabı, bu dünyaya ağır gelir.

Sen gidiyordun ben kalıyordum. Ve birden bir yağmur başladı. Her şeyin susması için.

Şu an kalbim sıcaksa, fazla uzaklaşmış olamazsın.

Yüzün değil, hüzün görünür bazen aynada. Çeki düzen veremezsin.

Gidişini ayık bir şekilde izledim, gelişini sarhoş bir şekilde bekledim.

Üzülme ey yar sana gülmek yakışır. Sen üzülür ağlarsan en çok bana koyar. Dökme o yaşlarını, kaldır kafanı ve bak umuda doğru.

Seni aklıma getirecek birçok şarkı varken, yanıma getirecek hiçbir şey yok.

Sözlerim kadar hayatımda dramatik bu dünyada sensiz yaşanan zamanlarda nefretim vuruyor yazılarıma

Benim acıya verecek bir şeyim kalmadı, mutluluktan alacağım var benim.

İhtiyacım olan neydi biliyor musun? Bir papatya yaprağı daha!

Seninle başladığına inandığım bir hayatı, sen olmadan nasıl yaşarım.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Şimdi yüreğim mi sana hesap sorsun, yoksa dökülen gözyaşlarım mı?

Hayat, bazı şeyleri kafana vura vura, bazı şeyleri de kalbini kıra kıra öğretir.

Nelere değiştim hayalini, bilseydin kalırdın sonsuza kadar!

Bil ki; insanın değerini, varlığı değil yokluğu gösterir. Unutma; yokluğu bir şey değiştirmeyenin, varlığı gereksizdir.

Ben sadece yoldum. Ama sen beni hep kaybettin!

Gözleri uzaklara dalan birinin, yakınlarda olmayan bir hikâyesi vardır.

Dilim kal demeyi bilirdi, sende kalabilecek yüreği görebilseydi!

Hiç kimse bilmez kimsenin hikayesini. Acı tek kişilik bir sofradır.

Bizim nikâhımız mahşere kaldı, seven kalbim seni hiç unutmayacak.

Bugün senin için bir şey yapmıyorsam, dün elimden geleni yaptığım içindir.

Eğer farklıysan, yalnızlığa mahkûm oluyorsun!

Güvenme bana! Yüzüne güler, arkandan ağlarım.