Whatsapp Yazıları

Gökyüzünde bir yıldız olsaydım ilk sana kayardım.

Giderek daha çok seviyorum seni demişti. O yüzden gitti demek ki.

Üzülme ne olur, bugünler dün olur.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Şimdi söyle hayatını düzene mi sokayım, seni üzene mi?

Her tercih bir vazgeçiştir.

Yüreğine giden bir bilet kes, cam kenarı değil can kenarı olsun.

Kötü bir işin en gizli şahidi vicdandır.

Lafın bile gelişi var, sen hala neredesin?

Her şey senin için…

Zaman bütün hayallerimize ağzımın payını verdi.

Gözlerimin rengi standart ama bakışlarım adamına göre değişiyor.

Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır.

Oluruna bıraktım seni; olmazların bende kaldı.

Aynı günde dört mevsime şahit olmak gibi bir şey bu… Önce özlüyor, sonra ağlıyor, akşamları küsüyor, geceleri çok seviyorum.

Otopsi istiyorum hayallerime, kurduğum düşler eceliyle ölmüş olamazlar.

Seni sevmek ibadetim ama sevemem cenabetim.

Hadi simit satanı anladım, kestane satanı da. Peki ya dost satan, o da mı ekmek parası?

Sessizliği dinle, söyleyecek çok şeyi var.

Sana muhtaç olduğum şu anda gel, yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel.

Yağmurlar düşünce tenime her damlayı sen sanıp aşk bildim. Ve biliyor musun gölgeni bile çok özledim.

Sen bana gel desen ben kavimler göçüyüm.

Yıkıldı yolunu bekleyen şehir. Şimdi gelsen de bir, gelmesen de.

Her insan huzur verir, kimileri gelince kimileri gidince.

Yanıltmasın seni melek bakışlar bazılarını şeytan bile ayakta alkışlar.

Sahra çölü kadar büyük bir kalbim var gel kuma boğul!

Ölmek sorun değil de hani bir gün mezarıma gelirsin de kalkıp sarılamamak koyar bana.

Bir otobüs aşkıydı belki bizimkisi benim yolum “son durak” seninkisi “müsait bir yer”di.

Mutlak değer içindeki X gibiyim.

Keşke bazı insanlar için ‘imalat hatası var, geri topluyoruz’ deseler.

Ve bazen de; seninle konuşmak iyi geldi, diyebileceğin birisi olmalı.

Bin “günahın” olsa da bana, bir “gün ahım” yok sana.

Ekmeğime hoşça kal sürdün ya sen, ben şimdi ‘aşk’ karınla; sana, ne şiirler yazarım.

Galiba ben bu aşkta iyi halden müebbet yedim.

İntihar köprüsü gibiyim bu günlerde, gözümden de, gönlümden de düşen düşene.

Olduğu kadar, olmadığı kader…

Tabaklarda kalan son kırıntılar gibiydi sana olan sevgim. Sen beni hep bıraktın; bense hep arkandan ağladım.

Peşimden gelme ben de kayboldum.

Hadi takas edelim bir şeylerimizi. Mesela gülüşünden ver ömrümden al.

Şirinleri mavi sanırdım görmeden önce seni…

Sana nasıl davrandığımı sorgulama. Hepsinin mimarı sensin.

Âlem kaşar olmuş tost yapan yok.

Koyamadım hayatımı bir biçime, koyayım böyle hayatın içine.

“Gitmek” sadece bir eylemdir. “Unutmak” ise kocaman bir devrim…

Gök kuşağım kirlendi renklerinle yıkar mısın?

Biz kimseyi yarı yolda bırakmadık onlar müsait bir yerde indiler…