Yaralı Sözler

Oysa ki mutluluk vardı benim hayallerimde, umutlarım vardı aşkımın gölgesinde, şimdi yaralı yaralı bıraktın bir akşam gün batımında.

Herkesin yarası, yar ile arası kadardır.

İnsan en sevdiğinden bir yara aldığı zaman, gülü bile diken görür.

Herkesin vardır mutlaka bir yarası, bu yaranında vardır elbet bir perde arkası.

Yaralı olan her kim olursa olsun, hatta bir hayvan dahi olsa ona sakın dokunma, çünkü onun acısı yüreğinin derinliklerinden gelmektedir.

Canım yanıyor, günlerim geçmiyor, gün yüzünü bana dönmüyor. Sevdiğim bende uzaklara gidiyor, bu kalbim yaralı kanıyor.

Ben kabuk tutan yaramı bir kez daha kanatmam.

Şimdi bayat çaylarım, yaralı kelimelerim var. Uğur Koca

Sen benim hayatımda her zaman kanayan yaram olacaksın, sen bu yaranın kabuk bağlayacağına inanıyorsan çok yanılıyorsun.

Kalbim derinden yaralı, bugün güneş erken batmalı, gece benim için dertlerini üstüme saçmalı.

Seni düşünmemek ya da düşünmek benim elimde olan bir şey değildir. Sen benim kalbime kazınmış, beynimin tüm köşelerini tutmuş bir sevgilisin.

Kapanmayan yaralarıma tuzdur adın.

Sarmıyorsun, bari gülme yarama.

Yaramızı iyileştirmesi için hayatımıza aldıklarımız daha da yaramızı kanatarak çıkıp gidiyorlar hayatımızdan.

Dilini tut ve bil ki, dil yarası bıçak yarasından daha kötüdür.

Bir sevgi sözü yaz bana içinde sen ve ben olsun, aşk tohumumuz mutluluğun gölgesinde yeşeren iki aşk fidanı olsun, bu yaralı kalbim senin için atmayacaksa gerek yok çalışmasın.

Nur içinde yat yaralı kalbim. Ben katilini çok sevdim.

Hepimiz biraz yaralı olabiliriz. Çünkü biz dürüstlüğün affedilmediği bir dünyada yaşıyoruz. Kahraman Tazeoğlu

Yaşın ilerledikçe değil, kalbin yara aldıkça yaşlanırsın.

Öğrendik ki, İki şey asla terk etmezmiş insanı: Biri yanındaki ana, diğeri kalbindeki yara. Ataol Behramoğlu

İyileştirir diye medet umduklarımız tekrar tekrar yaralıyor bizi.

Çok zalim oldukları için değil, kalbimin kapılarını ölçüsüzce onlara açtığım için bu kadar kolay yaraladılar.

Hayat, adanmak için değil yaşanmak içinmiş. Bunu sana adadığım hayatı mahvettiğinde anladım.

Çok söz vardır anlatılmak istenip de bir türlü dile gelmeyen, yüreklere yara olup da gözyaşı ile dökülen.

Sen ol da, ister yar ol, ister yara. Lütfun da başım üstüne kahrın da.

Sen benim kalbimin derinliklerine gömdüğüm gizli yaram, sen benim hiçbir zaman unutmayacağım kara sevdamsın.

Hiçbir gönül yarası asla kabuk bağlamaz.

Yaramızı fark eden tuzluğunu alıp geliyor çok şükür.

Sen benim kanayan yaram olsan, ölene kadar yaramı dindirmem.

Derinlik kişiden kişiye göre değişmez, derinlik acıdan acıya göre değişir. Yaran ne kadar derinse acında o kadar yoğundur.

Sözlerinin en deriniyle en yaralı yerimden vurdun beni, ömrüm boyunca hiç affetmeyeceğim seni.

Yaran yoksa senin de anlamazsın, şiirden, sözden, anlamazsın yaraladıklarının halinden.

İnsan, yarası yarasına denk geleni seviyor demek ki.

Sözü namluna sürmelisin şimdi, en yaralı yanımdan vurmalısın beni.

Ne kadar çok dostumuz varmış böyle yaramız olduğunu gören herkes tuzluğu alıp geliyor yanımıza.

Neyimiz var ki yaramızdan başka?

Oysa çok şey vardır yüreğe yara olup dile dökülmeyen.

Gelip bir el vermiyorsun, bari dönüp gülme yarama.

En büyük yaradır dil yarası, bir kere kesti mi, ne dikiş tutar, ne ameliyat söker.

Ruhunda sarılmayacak kadar çok yara açıldı kadının. Ama aldırmıyordu. Ölü bir kadın hiçbir şey hissedemezdi.

Kime yar dediysek o açtı yarayı. Belki de yakınımız yoktur Allah’tan gayrı.

Benim yüreğim derinden yaralı, en güzel mutluluk hayallerimle sen açtın benim aramı.

Bazıları şiir sevmez, çünkü onların yaraları yoktur. Yaladıkları vardır. Atilla İlhan

Kapanmayan yaralarımın adını “Sen” koydum.

Yaralama bir kalbi, derin olur yarası, bitmez yüreklerin kanayan yarası. Megnet Zurner