Zalim Sözler

Uçuk kaçık hayaller kurmuyorum. Ama kurduğum tüm hayaller uçup kaçıyor.

Allah’ım; ne yaptın tüm kapılara şifreli kilit mi koydun, anlamıyorum ki, ne bu talihsizlik?

Keşkeler, çok acımasız.

Önce yüreğinize değerler sonra cümlelerinize bile değmezler!

Yarım bıraktıkların, vazgeçtiklerin kadar değersiz değildir Değer verdiklerin ise, vazgeçtiklerin gibi.

İnsanları kırmayı hiç sevmem. Fakat hak ettikleri zaman, hiç tamir olmayacak şekilde kırmayı da çok iyi bilirim!

Kafanda gerçekleştiremediğin binlerce hayalle, gömerler bir gün.

Papatya gibi narin bir çiçeği bile saçma emellerimize alet edip yolduk biz.

Açık sözlü olmak iyidir, en kötü ihtimalle sonradan kaybedeceklerini en başta kaybedersin.

Aslında kelimelerle aram iyidir ama hala nasıl bir zalim olduğunu anlatmakta zorlanıyorum.

Zulüm ile abat olanın akıbeti berbat olur.

Yanlış insanlar için yaptığımız, doğrular bizi tüketti!

Dertler benim, ömrüm senin olsun zalim yar!

Hayatta bir acelem varmış gibi sürekli bir telaş hali var ruhumda. Oysa ne yetişeceğim bir yer nede kimse var. Ruhumun hüsnü kuruntusu…

Kazanmak arzusu ile kaybetmek korkusu, bizi aynı kapıya çıkarır: Bu da acımasızlık.

Dünyadaki en zalimce şey: Yalan yere umut vermektir.

Şu zalim dünyada hiçbir şey kalıcı değil dertlerimiz bile.

Mazlum ol, zalim olma. Üzül de, üzen olma. Mahşerde hesap ağırdır; azil de ezen olma. Mevlâna

Arada makyaj malzemelerini de ye ki; biraz da için güzelleşsin!

Sen onun için yüreğini semaver yaparsın, o gider dallamanın, sallama çayına şeker olur!

Bazen bir şarkı gözlerimi doldurmuyor değil, senin yüzünden.

Hayat bile adil davranmıyorken, insanların adil davranmasını beklemek salaklıktır. Lütfen salaklık yapmayın.

En kötüsü de geçmişimizdekilerin bizde yarattıkları paranoyaklık yüzünden, melek gibi insanları kaybetmemiz oldu.

Seviyordum seni zalim. Ah ben yıllar önce, düşünmedim beni bırakacağını böyle.

Değil yıldız gökyüzü kaysa nasibinde yoksa nafile.

Sensizlik çok acı alışamadım, resimlerinle bakıştım konuşamadım, zalimin birini sevmek istemem.

İki yol vardır. Uzun olanı kitaplardan geçer, kısa olanı ise sevgiden.

Üzgünüm ama kalbim mezarlık değil, seni oraya gömemem.

Bana zararı dokunmuş insanların ölmesini isteyecek kadar kötü biri değilim ama sürünmelerin de bir sakınca görmüyorum.

Bir bilsen, kalp nasıl dayandı zalime. Ah kalp nasıl da yandı.

Zalim olmak için Firavun olmaya gerek yok. Zalim kimi zaman koca kimi zaman hoca kimi zaman da evlat olabilir.

O kadar güzel unutmuştu ki beni hatırlatmaya kıyamadım.

Kime yar dedimse, o yar açtı yaralarımı.

Karakterin iğrenç olduktan sonra dış görünüşün beni ilgilendirmiyor.

Herkes bir yaşam seçer ve seçtiği yaşamın bedelini öder.

Tatlı dil yılanı bile deliğinden çıkarır ama zalim birini yerinden kıpırdatmaz.

Mum olmak kolay değildir. Işık saçmak için önce yanmak gerekir. Mevlâna

İçim gidiyor ve sen ‘kal’ demiyorsun.