Zata Sözleri

Huzursuzluk, sindiremediklerinle yaşamak zorunda kalmaktır.

Kılavuzu kendi olmayanın yolculuğu, çıkmaz sokakta biter.

Birileri barışçıl olmalı. Çünkü dünya, kavgacı cahillerle dolu.

Yazar olan kâğıda, bilge olan insana yazar.

Sadece ruhsal bulantılar kusarak geçmez. Ruhundaki bulantıları, mantıkla arıtmalısın.

Hayattan zevk alamıyorsanız, en büyük kalabalıklarda dahi yalnızsınız demektir.

Herkesin kendi içinde yaşadığı; en az bir cenneti, bir de cehennemi olmalıdır.

Unutma; dost seninle yürür, düşman gölgenle.

Bilge bir ruh için derin bir kulak, edepli bir dil; ama en önemlisi, adalete teslim olmuş bir akıl şarttır.

Sarhoşken ayık olmayı, ayıkken de sarhoş olmayı öğrendiğinde adam olursun.

Seni dinlemeyen kulağın diline de güvenme.

Adalet yoksa kuralları koyan kuralsızlar vardır.

Yapabileceğim her yanlışın ölünceye kadar vicdanımı hasta edeceğinden eminim. Unutma; hatalar istemeyerek, yanlışlar ise bilerek yapılır.

Heyecanı ve kaybetme korkusunu yaşadığın süredir, aşkla olan temasın.

Doğa senden sadece özünden beslenmeni bekler, düzeninden değil.

Kendine de yalancıydı. Ama vicdan, yalan dinlemez.

En az bir şeye bağlanmalısın, bağlandığın her neyse pahalı olmamalı; çünkü yaşam uzun, emek ucuz, hayaller çok pahalı.

Nereden başlarsan başla, daima bir eksik vardır.

Her şeyini kaybedebilirsin ama hislerini asla. Çünkü hisler, sadece seninle veda eder yaşama.

Cevapsız bıraktığın her soru, aptallığa kaçıştır.

Su, yolunu bulur ama buhar olma ihtimalini de unutma.

Hedef olmaktan kurtulmalısın. Çünkü avcıya, atacak ok bitmez.

Yokluğun verdiği güvensizliklerdir korkuları yaşatan.

Duygu adamıydım ama duygulara geç kaldım. Duygulara geç kalınca, mantıkla yoluma devam ettim.

Bölünmenizi istiyorlar. Çünkü yenilmez ordular, birliklerden doğar.

Vicdanla başla, aklınla ilerle. Hata yapmazsın.

Geleceğin hesaplarını iyi yap ki, bugünün krizleri geçmiş olsun.

Seçme şansın olmadan başladıkların vardır. Ama yaşadığın sürece, iyiliği seçme şansın daima vardır.

Söyleyecek sözün kalmadığında dinle. Çünkü dinlerken de kendinle söyleşirsin.

Kalemi batırdığın mürekkep senin değilse, farkında değilsin ama kocaman bir hiçsin.

Yaşadığını zannettiğin yıllarını düşünme, bugünü de kaybedersin.

Garip olan da; sen gitmeden o gelmez. Şayet geliyorsa, ya sen çok güçlüsündür ya da o çok güçsüz.

Adımların, sen hangi yolu seçersen o yönü adımlar.

Sürekli yorulduğumuzu düşünüyoruz. Dinlenebileceğimiz anları, gereksiz düşüncelerle kaybettiğimizi bildiğimiz halde.

Hayat seni sadece aklı, zekayı, vicdanı ve empatiyi doğru kullandığında mutlu eder.

Asıl sınav, doğrudan sonraki adımla başlar.

Unutulmuşların, unutulmuş olmalarının nedeni; unutanların, dünyadaki zevklere olan arzularıdır.

Yaşamadığın tarihi tartışma. Çünkü geçmişin gerçeğini, yaşayanlar bilir.

Görgü; önceden görme ile değil, gördüklerini edebinle yaşayarak kazanılır.

Başladığı tatla devam edecek yanılgısıdır seni olumsuz sonuçlarda dağıtan. Unutma; hiçbir şey başladığı tatla devam etmez.

Benciller, acıyı yaşamadan anlamazlar dostum.

Bırakırsan kendini dalgalara; ya kayalara çarparsın ya da su alır batarsın.

Kaybetmeyi sevmiyorsan, kazanabildiklerinle yaşama tutunmayı dene.

Benim derdim cahilin kulağıyla değil, dinlediği ağızlarla.

İyilere ağlar, kötülere güler, cahillere acırım.

Herkes biraz yalnızdır. O yalnızlık, kimini küçültür, kimini büyütür.

Unutma; martının doymak için, balıktan başka şansı yoktur.

Fazlaca anlam çokluğu varken, neden anlamsız yaşar ki insan. Nedeni, sendeki nedensizliktir.

Cümleyi adabıyla kurmayanın, edebi sorgulanır.