Damar İnstagram Sözleri

İçiniz kahpelik, dışınız sahtelik!

Kalemimin kurşunu bitmiş, öldüremiyorum seni.

Zor günler, dostu düşmanı ayıklamak için var.

Olursa olur, olmazsa bir sigara daha yakarız.

İki şey yıkar insanı; dostundan gelen ihanet, düşmanından gelen merhamet!

Sırt üstü gömülür insanlar, ama sen beni yüzüstü bıraktın.

Masal kitabı gibisin, okuması güzel ama inanması çok zor.

Yıkılan sadece hayallerim, kişiliğim ve karakterim değil.

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur!

Şurama batan, diyor şair… Şurama batana özlem demeselerdi bıçak derdim.

Düşerken iki şeyi asla unutma: kimin seni ittiğini ve kimin seni tutmadığını. Ayağa tekrar kalkınca lazım olacak.

İçime attıklarım benden daha ağır.

Sen benim bakışına hasret kaldığım sesine özlemle bağlandığımsın. Özlemim hasretim bakmaya doyamadığımsın. Bahtıma doğanımsın. Olmazsa olmazımsın. Nefretim öfkem kinim sevincim umudum düşüm rüyam hayalim ama en çok ağlatan en çok kanatansın. Sen tarifi imkânsızımsın.

Vazgeçmek yok güzel insan! Bak Allah var, umut var.

Varsın olmasın hayatta her istediğimiz, biz olana “Elhamdülillah”, olmayana da “Eyvallah” demesini biliriz.

Canı yanmış insanlar tehlikelidir. Nasıl savaşacaklarını öğrenmişlerdir.

Yarınlar güzel olacak demişlerdi. Daha ne kadar yatıp kalkacağız?

Yağmur olsan binlerce damla arasından tutardım seni. Çünkü, Korkarım. Toprak aldığını vermiyor geri.

İstersem çare, istemezsem bahane bulurum. Sen rahat ol!

Yüreğimizde ölen insanların, dilimizde duası olmaz bizim!

Ayakta kalmasını bilen insanlar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir.

Özlerim ben seni seninle bile, vuslat mı hasret mi adını sen koy, aşkınla yakıp da düşürdün dile sevgi mi nefret mi adını sen koy.

Akşam olunca sadece havalar kararmıyor.

Bir kere düşsem, iki kere kalkarım. Herkes rahatına baksın!

Ve sonra anlıyorsun. Hiç kimsenin hiçbir şeye değmediğini.

Kalp durduğu zaman değil, unutulduğu zaman ölür.

Ölürsem beni yârimin kalbine gömün. Mekânım cennet olsun.

Sustuğum yerde sen varsın. Konuştuğum yerde özlemin.

Kurulu bir düzenim olsun isterken, meğer ne çok dağılmışım ben!

Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım gitmeye de kalmaya da. İkisi de aynı acı ikisi de rezil. Daha öncede gitmiştim ama böyle kalarak değil böyle kalarak değil.

Biz o ihtimallerin üstünde çok sigara söndürdük.

Çok güzel gülen insanlar var; içleri paramparça!

Unutulmak kadar acıdır bazen yaşamak.

Düşene tekme atmak bize yakışmaz. Kalkınca hesaplaşırız.

Üzülmem mi sanıyorsun yürek ağlar gözden önce.

Kaybettiklerimize yakalım, sen benden başla.

Neden sancılar eksik olmaz, iyi insanların yüreğinden?

Umudun rengi siyah olunca, kör olmamak elde değil.

Sakın ümidini kesenlerden olma.

Oyun bitti perde kapandı gerçek hayata hoş geldin.

Ne kadar gülersen gül, mutsuzsan annen gözlerinden anlar.

Sakat ol, topal ol, sağır ol, duygusuz ol, hissiz ol, lal ol, kör ol… Ama asla “ŞEREFSİZ” olma!

Güzel derlerdi çocukken aşka, sanki uçarmış tutulan aşka, anlatılanlar başka, yaşanan başka, bir daha sevmek için, heves mi kaldı.

Bu böyledir! Gündüz biriktirir sonra geceye dökeriz içimizi!

Senin de sevgin yalan, yalan dünya gibi sende yalansın.